ที่นายเกาเหลาบอกโชคดีก็เพราะว่า แม้แอนตี้ไวรัสที่จะแสดงตัวว่าเป็นแบรนด์ดัง แต่พฤติกรรมของมันค่อนข้างแปลกมาก เพราะหากเป็นแอนตี้ไวรัสตัวจริง ไม่ว่าจะเป็น McAfee หรือ Norton จะไม่ใช้วิธีเรียกร้องให้คุณซื้อบริการเพื่อกำจัดไวรัสแบบทันทีทันใดในลักษณะนี้ ยกเว้นกรณีแจ้งเตือนหมดอายุ เพื่อให้ผู้ใช้ทราบ และต่ออายุการใช้งานโปรแกรมสำหรับการคุ้มคครองเครื่องคอมพ์ของคุณให้ปลอดภัยต่อไป

นายเกาเหลายังอ่านพบข่าวสารบนเน็ตอีกจำนวนหนึ่งด้วยว่า ช่วงหลังการหลอกลวงผู้ใช้ด้วยซอฟต์แวร์แอนตี้ไวรัสปลอม มีลูกเล่นที่ดูเนียน และตรวจจับยากกว่าฟิชชิ่ง (Phishing) เสียอีก โดยเฉพาะเทคนิคที่ใช้การปลอมตัวเป็น"ซอฟต์แวร์แอนตี้ไวรัสแบรนด์ดัง" (ชื่อละม้ายคล้ายคลึงไปจนถึงเหมือนกันเป๊ะ) เพื่อหลอกเอาข้อมูลบัตรเครดิตของผู้ใช้พร้อมทั้งติดตั้งมัลแวร์สำหรับการเข้าถึงฮาร์ดดิสก์ของเหยื่อ ซึ่งวิธีนี้มันทำให้ดูน่าเชื่อถือมากขึ้น เนื่องจากเป็นแบรนด์ที่ผู้ใช้มือใหม่อาจจะคุ้นหูมาบ้าง อันนี้น่ากลัวมากๆ เอาเป็นว่า กล่าวโดยสรุปก็คือ ซอฟต์แวร์แอนตี้ไวรัสตัวจริงจะไม่ใช้วิธีเรียกร้องให้คุณต้องจ่ายเงิน เพื่อกำจัดไวรัสออกไปจากเครื่องในลักษณะเป็นข้อต่อรองอย่างแน่นอน

ที่มา :

พิธีเปิดศูนย์บริการ Phitsanulok Wi-Fi City ณ ศูนย์บริการ ทีโอที สาขาริมน้ำ อ.เมือง จ.พิษณุโลก
เมื่อวันศุกร์ที่ 9 เมษายน 2553 นายรังสรรค์ จันทร์นฤกูล ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ ภาคขายและบริการภูมิภาคที่ 3 บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ เทศบาลนครพิษณุโลก โดย ดร.เปรมฤดี ชามพูนท นายกเทศมนตรี เทศบาลนครพิษณุโลก เปิดให้บริการระบบอินเตอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูง Wi-Fi และได้รับเกียรติจาก ดร.ปรีชา เรืองจันทร์ ผู้ว่าราชการจังหวัดพิษณุโลก ให้เกียรติร่วมเปิดงานโครงการ "Phitsanuloke Wi-Fi City"

บริษัท ทีโอที จำกัด มหาชน ใช้ดำเนินการเปิดให้บริการอินเตอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูง (Wi-Fi) ชื่อโครงการ "Phitsanuloke Wi-Fi City"เพื่อเปิดบริการแก่ชาวพิษณุโลกรวมทั้งนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ในการติดต่อสื่อสารบนโลกอินเตอร์เน็ต โดยมีพื้นที่ให้บริการ ดังนี้ บริเวณห้องสมุดเทศบาลนครพิษณุโลก บริเวณสวนชมน่าน ทั้ง 2 ฝั่ง บริเวณตลาดไนท์บาร์ซ่า และนเขตพื้นที่เทศบาลนครพิษณุโลก ซึ่งดำเนินการติดตั้งภายในปี 2553 โดยลูกค้าสมารถซื้อบัตรอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง ( Wi-Fi) ได้ตามสถานที่ดังนี้
1. ห้องสมุดเทศบาลนครพิษณุโลก ถ.ขุนพิเรนทรเทพ จ.พิษณุโลก
2. อาคารเทศบาลนครพิษณุโลก ถ.บรมไตรโลกนาถ 2 อ.เมือง จ.พิษณุโลก
3. ศูนย์บริการลูกค้าสาขาริมน้ำ ถ. พุทธบูชา อ.เมือง จ.พิษณุโลก
4. ศูน์บริการลูกค้าสาขาพิษณุโลก (ห้าแยกโคกมะตูม) ถ.พิชัยสงคราม อ.เมือง จ.พิษณุโลก

บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทชั้นนำด้านสื่อสารโทรคมนาคม มีความพร้อมในการขยายการให้บริการอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง (TOT Wi-Fi) เพื่อรองรับความต้องการด้านการสื่อสารไร้สายความเร็วสูงของจังหวัดพิษณุโลก ซึ่งเป็นประตูสู่แยกอินโดจีน ในการพัฒนาศักภาพด้านการสื่อสารข้อมูล และส่งผลกระทบที่ดีต่อเศรษฐกิจ ของประเทศต่อไป

ที่มา :

ไมโครซอฟท์พยายามบนวินโดวส์หลายเวอร์ชันมานานมากแล้ว เพื่อที่จะทำให้การตั้งค่าระบบเครือข่ายภายในบ้านนั้นเป็นไปอย่างง่ายดาย เชื่อมต่อได้อัตโนมัติ และก็สามารถแชร์ไฟล์และโฟลเดอร์ได้สะดวก ในที่สุดก็มาประสบความสำเร็จในวินโดวส์ 7 ด้วยคุณสมบัติที่เรียกว่า "HomeGroup"

เลือกชนิดของระบบเครือข่าย - คุณต้องเป็นส่วนหนึ่งของระบบเครือข่ายแบบ Home ถึงจะเข้าใช้โฮมกรุ๊ปได้

โฮมกรุ๊ป (HomeGroup) ช่วยผู้ใช้ในการสร้างระบบเครือข่ายภายในบ้านด้วยฟังก์ชันการเข้าถึงและแชร์ข้อมูลเพียบพร้อมและยืดหยุ่น ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในคุณสมบัติใหม่ที่น่าสนใจมากบนวินโดวส์ 7 และนั่นก็หมายถึงว่า ผู้ใช้วินโดวส์วิสต้า เอ็กซ์พี แมค และลินุกซ์ คงไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับความสะดวกสบายที่ว่า
 วินโดวส์ 7 ช่วยเราในการสร้างระบบเครือข่ายได้ 3 รูปแบบ - Home, Work และ Public หรือก็คือเครือข่ายภายในบ้าน ที่ทำงาน และที่สาธารณะ แต่ในการใช้งานโฮมกรุ๊ปนั้นจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อพีซีบนระบบเครือข่ายทุกเครื่องตั้งค่าการเชื่อมต่อเอาไว้เป็นแบบ Home เท่านั้น ซึ่งในการตั้งค่าที่ว่าบนวินโดวส์ 7 ก็สามารถทำได้โดยไปที่คอนโทรลพาเนล แล้วเลือก Network and Internet จากนั้นก็เลือก Network and Sharing Center (หรือใครอยากจะใช้วิธีลัดด้วยการคลิกขวาที่ไอคอนเน็ตเวิร์กบนซิสเต็มเทรย์มุมล่างขวาของหน้าจอเพื่อเข้าสู่ Network and Sharing Center ก็ได้เช่นกัน) และท้ายสุดก็คือดูให้แน่ใจว่าเราได้เลือกค่าเอาไว้เป็น "Home network" ภายใต้ไอคอนระบบเครือข่าย หากยังไม่ใช่ก็คลิกที่ลิงก์ "Public network" หรือ "Work network" แล้วเปลี่ยนให้เป็น "Home network" แทน

เพียงแค่นี้เราก็สามารถสร้างโฮมกรุ๊ปได้แล้ว ซึ่งที่จริงหลังจากที่เราเปลี่ยนระบบเครือข่ายเป็นแบบภายในบ้านหรือ Home วินโดวส์ 7 ก็จะพาเราไปยังหน้าต่างสำหรับตั้งค่าอย่าง Create a homegroup เพื่อสร้างโฮมกรุ๊ปใหม่ขึ้นมา หรือถ้าได้เลือก Home เอาไว้อยู่แล้ว ก็คลิกที่ลิงก์ Choose homegroup and sharing options แล้วตามด้วย Create ได้เลย

ขั้นตอนต่อไปก็คือ การเลือกชนิดของไฟล์ที่ต้องการแบ่งปันกันกับสมาชิกคนอื่นในโฮมกรุ๊ป ก็มีให้เลือกตั้งแต่รูปภาพ เพลง วิดีโอ ไฟล์เอกสาร หรือแม้แต่การแชร์เครื่องพิมพ์ โดยตัวเลือกเหล่านี้จะสอดคล้องกับไลบรารี (library) ที่วินโดวส์ 7 สร้างขึ้นตามค่าดั้งเดิมตอนติดตั้งระบบปฏิบัติการลงบนคอมพิวเตอร์ และก็รวมไปถึงโฟลเดอร์อื่นๆ ที่สร้างขึ้นโดยผู้ใช้แต่ละคนในยูสเซอร์โพรไฟล์ด้วย

สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้ความจริงแล้วก็คือ การแบ่งปันไฟล์ต่างๆ ที่อยู่บนพีซีของเราให้กับผู้ใช้คนอื่นๆ ที่อยู่บนโฮมกรุ๊ปให้สามารถเข้าถึงได้ ตัวอย่างเช่น โฟลเดอร์ c:UsersxxxxPictures หรือ c:UsersxxxxMusic และก็รวมไปถึงโฟลเดอร์อย่าง c:UsersPublic ด้วย โดยผู้ใช้สามารถเพิ่มโฟลเดอร์ต่างๆ ที่ต้องการแชร์ได้มากตามต้องการ

หลังจากเสร็จสิ้นขั้นตอนนี้ วินโดวส์ 7 ก็จะเปิดโอกาสให้เราตั้งค่ารหัสผ่านสำหรับเข้าใช้โฮมกรุ๊ปได้ ซึ่งนั่นก็หมายถึงว่าพีซีเครื่องอื่นๆ ที่ต้องการใช้งานโฮมกรุ๊ปก็จำเป็นต้องทราบรหัสผ่านนี้ด้วยเช่นกัน ฉะนั้นเก็บรักษารหัสผ่านให้ดีๆ (อาจใช้วิธีไฮไลต์เลือกแล้วก็ก๊อบปี้ไปเก็บไว้ในเท็กซ์ไฟล์หรือส่งเป็นอีเมล์ไว้ในอินบ็อกซ์ของเราก็ได้) หรืออาจสั่งพิมพ์ออกมาไว้ซักชุดยามฉุกเฉิน และจะได้ใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นในการตั้งค่าให้กับผู้ใช้คนอื่นๆ บนโฮมกรุ๊ปเดียวกันด้วย

หลังจากเราคลิก Finish เพื่อเสร็จสิ้นการตั้งค่า คำสั่ง Change homegroup settings เป็นส่วนที่เปิดโอกาสให้เราเปลี่ยนรหัสผ่านหากเปลี่ยนใจอยากกำหนดใหม่ รวมไปถึงการเข้าถึงการตั้งค่าชั้นสูงในหน้า Advanced Sharing Settings ด้วย แต่สิ่งหนึ่งที่ยังทำไม่น้อยอย่างน้อยก็ในตอนนี้ก็คือ การปรับเพิ่มไลบรารี โฟลเดอร์ หรือไฟล์ในโฮมกรุ๊ป ซึ่งก็น่าแปลกใจพอสมควรที่ไมโครซอฟท์มองข้ามตรงนี้ไป ทั้งที่สิ่งต่างๆ บนโฮมกรุ๊ปควรถูกปรับเปลี่ยนได้อย่างยืดหยุ่นที่สุด

ตัวเลือกบนโฮมกรุ๊ป - ในส่วน Change homegroup settings เราสามารถเปลี่ยนรหัสผ่านและเรียกใช้การกำหนดค่าชั้นสูงอย่าง Advanced Sharing 

แม้จะยังไม่จำเป็นนัก แต่ถึงตรงนี้แล้วก็ลองแวะเข้ามาที่ Advanced Sharing Settings ดูสักนิดด้วยการคลิก Change advanced sharing settings แล้วเลือกลูกศรชี้ลงที่อยู่ข้างๆ Home หรือ Work
 ตรงจุดนี้เราจะเห็นตัวเลือกอีก 6 ตัว ที่ระบุถึงรูปแบบการตั้งค่าระบบเครือข่ายภายในบ้านของวินโดวส์ 7 (ที่จริงแล้วระบบเครือข่ายทุกแบบบนวินโดวส์ 7 ก็ใช้การตั้งค่าเบื้องต้นในลักษณะเดียวกันนี้) โดยจุดที่น่าสนใจที่สุดอยู่ในกรอบ Advanced Sharing ก็คือ การกำหนดค่าการค้นหาคอมพิวเตอร์บนระบบเครือข่าย (network discovery - ทำให้พีซีเครื่องอื่นสามารถมองเห็นคอมพิวเตอร์ของคุณได้) การแชร์ไฟล์และเครื่องพิมพ์ และการแชร์สื่อข้อมูลต่างๆ ซึ่งหากไม่ได้เลือกค่าเหล่านี้ไว้ เราก็แทบจะไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรจากโฮมกรุ๊ปเลย...เราจะไม่มีโอกาสได้ใช้คุณสมบัติที่ทำให้การแลกเปลี่ยนข้อมูลบนคอมพิวเตอร์เครื่องต่างๆ ภายในบ้านเป็นไปอย่างราบรื่นผ่านศูนย์กลางที่ใช้ในการเก็บข้อมูลหลักหรือบนฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่ที่ทำหน้าที่เฉพาะในการเก็บข้อมูลส่วนกลางของสมาชิกในบ้าน

หลังจากที่เราได้สร้างโฮมกรุ๊ปขึ้นมา คอมพิวเตอร์ที่มองเห็นเครือข่ายของเราก็สามารถเข้าร่วมเป็นสมาชิกในโฮมกรุ๊ปได้ โดยผู้ใช้แต่ละเครื่องเพียงแค่ไปเรียก Network and Sharing Center ขึ้นมาจากคอนโทรลพาเนล แล้วคลิกที่ Choose homegroup ซึ่งจะมีคำถามปรากฏขึ้นมาเพื่อยืนยันในการเข้าเป็นสมาชิกโฮมกรุ๊ปว่า "Do you want to join a homegroup?" พร้อมด้วยรายชื่อโฮมกรุ๊ปที่มีอยู่ จากนั้นก็คลิกที่ Join Now เพื่อเสร็จสิ้นกระบวนการ

หลังจากที่เราเข้าไปสมาชิกในโฮมกรุ๊ปแล้ว จะมีลิงก์ที่เชื่อมไปยังหน้าช่วยเหลือของวินโดวส์เพื่อให้ข้อมูลเกี่ยวกับการเข้าถึงไฟล์และทรัพยากรต่างๆ บนโฮมกรุ๊ป ซึ่งก็ช่วยเหลือได้อย่างดีสำหรับผู้ใช้ที่ไม่ค้นเคยกับการแชร์ข้อมูลต่างๆ ลักษณะนี้มาก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนที่ยังไม่รู้จักวิธีแชร์ไฟล์ของตัวเองให้กับคนอื่นๆ

แบ่งปันไลบรารี - คลิกขวาที่ไลบรารีแล้วเลือก Share With เพื่อกำหนดค่าในการเปลี่ยนรูปแบบการแชร์ไลบรารีให้กับผู้ใช้คนอื่นๆ 

โดยปกติแล้วไลบรารีต่างๆ ที่ถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่ตอนติดตั้งวินโดวส์ 7 จะถูกแบ่งปันบนโฮมกรุ๊ปโดยทันที แต่อย่างที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่า ไม่เฉพาะไลบรารีเหล่านี้เท่านั้นที่เราแชร์ให้กับคนอื่นๆ ได้ เราสามารถกำหนดการแชร์ทรัพยากรได้ด้วยตัวเอง โดยให้เรียกไลบรารีขึ้นมาจากทาส์กบาร์และเลือกไปยังส่วนที่เราต้องการแบ่งปัน จากนั้นก็คลิกขวาแล้วเลือก Share With | Homegroup ซึ่งจะมีตัวเลือกให้เลือกอีก 2 แบบด้วยกัน คือ อ่านอย่างเดียว และอ่านและเขียนไฟล์ข้อมูลได้ หมายความว่าหากเราไม่อยากให้คนอื่นเข้ามาแก้ไขอะไรในนี้ก็เลือกเป็นอ่านอย่างเดียว แต่ถ้าต้องการให้ไลบรารีที่ว่าเปิดกว้างสำหรับผู้ใช้คนอื่นๆ อย่างเต็มที่ อ่าน/เขียน ก็เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจ

ความจริงเราสามารถแชร์โฟลเดอร์และไฟล์ไปไว้บนโฮมกรุ๊ปได้ แต่แนวทางที่ดีกว่าก็คือ โยนโฟลเดอร์เหล่านั้นไปไว้บนไลบรารี แล้วใช้วิธีการแชร์ไลบรารีน่าจะเข้าท่ากว่า อย่างน้อยก็สะดวกในการจัดการสิ่งต่างๆ ในภายหลังมากกว่าวิธีอื่นๆ

ที่มา :

ไมโครซอฟท์พยายามบนวินโดวส์หลายเวอร์ชันมานานมากแล้ว เพื่อที่จะทำให้การตั้งค่าระบบเครือข่ายภายในบ้านนั้นเป็นไปอย่างง่ายดาย เชื่อมต่อได้อัตโนมัติ และก็สามารถแชร์ไฟล์และโฟลเดอร์ได้สะดวก ในที่สุดก็มาประสบความสำเร็จในวินโดวส์ 7 ด้วยคุณสมบัติที่เรียกว่า "HomeGroup"

เลือกชนิดของระบบเครือข่าย - คุณต้องเป็นส่วนหนึ่งของระบบเครือข่ายแบบ Home ถึงจะเข้าใช้โฮมกรุ๊ปได้

โฮมกรุ๊ป (HomeGroup) ช่วยผู้ใช้ในการสร้างระบบเครือข่ายภายในบ้านด้วยฟังก์ชันการเข้าถึงและแชร์ข้อมูลเพียบพร้อมและยืดหยุ่น ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในคุณสมบัติใหม่ที่น่าสนใจมากบนวินโดวส์ 7 และนั่นก็หมายถึงว่า ผู้ใช้วินโดวส์วิสต้า เอ็กซ์พี แมค และลินุกซ์ คงไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับความสะดวกสบายที่ว่า
 วินโดวส์ 7 ช่วยเราในการสร้างระบบเครือข่ายได้ 3 รูปแบบ - Home, Work และ Public หรือก็คือเครือข่ายภายในบ้าน ที่ทำงาน และที่สาธารณะ แต่ในการใช้งานโฮมกรุ๊ปนั้นจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อพีซีบนระบบเครือข่ายทุกเครื่องตั้งค่าการเชื่อมต่อเอาไว้เป็นแบบ Home เท่านั้น ซึ่งในการตั้งค่าที่ว่าบนวินโดวส์ 7 ก็สามารถทำได้โดยไปที่คอนโทรลพาเนล แล้วเลือก Network and Internet จากนั้นก็เลือก Network and Sharing Center (หรือใครอยากจะใช้วิธีลัดด้วยการคลิกขวาที่ไอคอนเน็ตเวิร์กบนซิสเต็มเทรย์มุมล่างขวาของหน้าจอเพื่อเข้าสู่ Network and Sharing Center ก็ได้เช่นกัน) และท้ายสุดก็คือดูให้แน่ใจว่าเราได้เลือกค่าเอาไว้เป็น "Home network" ภายใต้ไอคอนระบบเครือข่าย หากยังไม่ใช่ก็คลิกที่ลิงก์ "Public network" หรือ "Work network" แล้วเปลี่ยนให้เป็น "Home network" แทน

เพียงแค่นี้เราก็สามารถสร้างโฮมกรุ๊ปได้แล้ว ซึ่งที่จริงหลังจากที่เราเปลี่ยนระบบเครือข่ายเป็นแบบภายในบ้านหรือ Home วินโดวส์ 7 ก็จะพาเราไปยังหน้าต่างสำหรับตั้งค่าอย่าง Create a homegroup เพื่อสร้างโฮมกรุ๊ปใหม่ขึ้นมา หรือถ้าได้เลือก Home เอาไว้อยู่แล้ว ก็คลิกที่ลิงก์ Choose homegroup and sharing options แล้วตามด้วย Create ได้เลย

ขั้นตอนต่อไปก็คือ การเลือกชนิดของไฟล์ที่ต้องการแบ่งปันกันกับสมาชิกคนอื่นในโฮมกรุ๊ป ก็มีให้เลือกตั้งแต่รูปภาพ เพลง วิดีโอ ไฟล์เอกสาร หรือแม้แต่การแชร์เครื่องพิมพ์ โดยตัวเลือกเหล่านี้จะสอดคล้องกับไลบรารี (library) ที่วินโดวส์ 7 สร้างขึ้นตามค่าดั้งเดิมตอนติดตั้งระบบปฏิบัติการลงบนคอมพิวเตอร์ และก็รวมไปถึงโฟลเดอร์อื่นๆ ที่สร้างขึ้นโดยผู้ใช้แต่ละคนในยูสเซอร์โพรไฟล์ด้วย

สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้ความจริงแล้วก็คือ การแบ่งปันไฟล์ต่างๆ ที่อยู่บนพีซีของเราให้กับผู้ใช้คนอื่นๆ ที่อยู่บนโฮมกรุ๊ปให้สามารถเข้าถึงได้ ตัวอย่างเช่น โฟลเดอร์ c:UsersxxxxPictures หรือ c:UsersxxxxMusic และก็รวมไปถึงโฟลเดอร์อย่าง c:UsersPublic ด้วย โดยผู้ใช้สามารถเพิ่มโฟลเดอร์ต่างๆ ที่ต้องการแชร์ได้มากตามต้องการ

หลังจากเสร็จสิ้นขั้นตอนนี้ วินโดวส์ 7 ก็จะเปิดโอกาสให้เราตั้งค่ารหัสผ่านสำหรับเข้าใช้โฮมกรุ๊ปได้ ซึ่งนั่นก็หมายถึงว่าพีซีเครื่องอื่นๆ ที่ต้องการใช้งานโฮมกรุ๊ปก็จำเป็นต้องทราบรหัสผ่านนี้ด้วยเช่นกัน ฉะนั้นเก็บรักษารหัสผ่านให้ดีๆ (อาจใช้วิธีไฮไลต์เลือกแล้วก็ก๊อบปี้ไปเก็บไว้ในเท็กซ์ไฟล์หรือส่งเป็นอีเมล์ไว้ในอินบ็อกซ์ของเราก็ได้) หรืออาจสั่งพิมพ์ออกมาไว้ซักชุดยามฉุกเฉิน และจะได้ใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นในการตั้งค่าให้กับผู้ใช้คนอื่นๆ บนโฮมกรุ๊ปเดียวกันด้วย

หลังจากเราคลิก Finish เพื่อเสร็จสิ้นการตั้งค่า คำสั่ง Change homegroup settings เป็นส่วนที่เปิดโอกาสให้เราเปลี่ยนรหัสผ่านหากเปลี่ยนใจอยากกำหนดใหม่ รวมไปถึงการเข้าถึงการตั้งค่าชั้นสูงในหน้า Advanced Sharing Settings ด้วย แต่สิ่งหนึ่งที่ยังทำไม่น้อยอย่างน้อยก็ในตอนนี้ก็คือ การปรับเพิ่มไลบรารี โฟลเดอร์ หรือไฟล์ในโฮมกรุ๊ป ซึ่งก็น่าแปลกใจพอสมควรที่ไมโครซอฟท์มองข้ามตรงนี้ไป ทั้งที่สิ่งต่างๆ บนโฮมกรุ๊ปควรถูกปรับเปลี่ยนได้อย่างยืดหยุ่นที่สุด

ตัวเลือกบนโฮมกรุ๊ป - ในส่วน Change homegroup settings เราสามารถเปลี่ยนรหัสผ่านและเรียกใช้การกำหนดค่าชั้นสูงอย่าง Advanced Sharing 

แม้จะยังไม่จำเป็นนัก แต่ถึงตรงนี้แล้วก็ลองแวะเข้ามาที่ Advanced Sharing Settings ดูสักนิดด้วยการคลิก Change advanced sharing settings แล้วเลือกลูกศรชี้ลงที่อยู่ข้างๆ Home หรือ Work
 ตรงจุดนี้เราจะเห็นตัวเลือกอีก 6 ตัว ที่ระบุถึงรูปแบบการตั้งค่าระบบเครือข่ายภายในบ้านของวินโดวส์ 7 (ที่จริงแล้วระบบเครือข่ายทุกแบบบนวินโดวส์ 7 ก็ใช้การตั้งค่าเบื้องต้นในลักษณะเดียวกันนี้) โดยจุดที่น่าสนใจที่สุดอยู่ในกรอบ Advanced Sharing ก็คือ การกำหนดค่าการค้นหาคอมพิวเตอร์บนระบบเครือข่าย (network discovery - ทำให้พีซีเครื่องอื่นสามารถมองเห็นคอมพิวเตอร์ของคุณได้) การแชร์ไฟล์และเครื่องพิมพ์ และการแชร์สื่อข้อมูลต่างๆ ซึ่งหากไม่ได้เลือกค่าเหล่านี้ไว้ เราก็แทบจะไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรจากโฮมกรุ๊ปเลย...เราจะไม่มีโอกาสได้ใช้คุณสมบัติที่ทำให้การแลกเปลี่ยนข้อมูลบนคอมพิวเตอร์เครื่องต่างๆ ภายในบ้านเป็นไปอย่างราบรื่นผ่านศูนย์กลางที่ใช้ในการเก็บข้อมูลหลักหรือบนฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่ที่ทำหน้าที่เฉพาะในการเก็บข้อมูลส่วนกลางของสมาชิกในบ้าน

หลังจากที่เราได้สร้างโฮมกรุ๊ปขึ้นมา คอมพิวเตอร์ที่มองเห็นเครือข่ายของเราก็สามารถเข้าร่วมเป็นสมาชิกในโฮมกรุ๊ปได้ โดยผู้ใช้แต่ละเครื่องเพียงแค่ไปเรียก Network and Sharing Center ขึ้นมาจากคอนโทรลพาเนล แล้วคลิกที่ Choose homegroup ซึ่งจะมีคำถามปรากฏขึ้นมาเพื่อยืนยันในการเข้าเป็นสมาชิกโฮมกรุ๊ปว่า "Do you want to join a homegroup?" พร้อมด้วยรายชื่อโฮมกรุ๊ปที่มีอยู่ จากนั้นก็คลิกที่ Join Now เพื่อเสร็จสิ้นกระบวนการ

หลังจากที่เราเข้าไปสมาชิกในโฮมกรุ๊ปแล้ว จะมีลิงก์ที่เชื่อมไปยังหน้าช่วยเหลือของวินโดวส์เพื่อให้ข้อมูลเกี่ยวกับการเข้าถึงไฟล์และทรัพยากรต่างๆ บนโฮมกรุ๊ป ซึ่งก็ช่วยเหลือได้อย่างดีสำหรับผู้ใช้ที่ไม่ค้นเคยกับการแชร์ข้อมูลต่างๆ ลักษณะนี้มาก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับคนที่ยังไม่รู้จักวิธีแชร์ไฟล์ของตัวเองให้กับคนอื่นๆ

แบ่งปันไลบรารี - คลิกขวาที่ไลบรารีแล้วเลือก Share With เพื่อกำหนดค่าในการเปลี่ยนรูปแบบการแชร์ไลบรารีให้กับผู้ใช้คนอื่นๆ 

โดยปกติแล้วไลบรารีต่างๆ ที่ถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่ตอนติดตั้งวินโดวส์ 7 จะถูกแบ่งปันบนโฮมกรุ๊ปโดยทันที แต่อย่างที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่า ไม่เฉพาะไลบรารีเหล่านี้เท่านั้นที่เราแชร์ให้กับคนอื่นๆ ได้ เราสามารถกำหนดการแชร์ทรัพยากรได้ด้วยตัวเอง โดยให้เรียกไลบรารีขึ้นมาจากทาส์กบาร์และเลือกไปยังส่วนที่เราต้องการแบ่งปัน จากนั้นก็คลิกขวาแล้วเลือก Share With | Homegroup ซึ่งจะมีตัวเลือกให้เลือกอีก 2 แบบด้วยกัน คือ อ่านอย่างเดียว และอ่านและเขียนไฟล์ข้อมูลได้ หมายความว่าหากเราไม่อยากให้คนอื่นเข้ามาแก้ไขอะไรในนี้ก็เลือกเป็นอ่านอย่างเดียว แต่ถ้าต้องการให้ไลบรารีที่ว่าเปิดกว้างสำหรับผู้ใช้คนอื่นๆ อย่างเต็มที่ อ่าน/เขียน ก็เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจ

ความจริงเราสามารถแชร์โฟลเดอร์และไฟล์ไปไว้บนโฮมกรุ๊ปได้ แต่แนวทางที่ดีกว่าก็คือ โยนโฟลเดอร์เหล่านั้นไปไว้บนไลบรารี แล้วใช้วิธีการแชร์ไลบรารีน่าจะเข้าท่ากว่า อย่างน้อยก็สะดวกในการจัดการสิ่งต่างๆ ในภายหลังมากกว่าวิธีอื่นๆ

ที่มา :

ไฟร์ฟอกซ์ แซง ไออี 6 (ประชาชาติธุรกิจ)

คอลัมน์ ไอทีทะลุโลก

          สำหรับนักพัฒนาเว็บหรือคนทำเว็บที่พอรู้เรื่องรู้ราวอยู่บ้างนั้น เว็บบราวเซอร์อย่าง ไออี 6 ของ ไมโครซอฟท์ เป็นบราวเซอร์ที่สร้างความปวดเศียรเวียนเกล้าที่สุด และแช่งชักหักกระดูกให้มันตาย ๆ ไปเสียที ด้วยเหตุที่มันไม่สอดคล้องกับมาตรฐานเว็บที่ชาวบ้านร้านช่อง ยอมรับกัน เป็นเหตุให้ในการทำเว็บที่ต้องการให้เว็บที่สร้างขึ้นมาสามารถเข้ากันได้ หรืออีกนัยหนึ่งคือใช้บราวเซอร์อะไรก็เปิดมาใช้งานได้นั้น ต้องยุ่งยากขึ้นอีกมากมาย จนถึงบางกรณีทำไม่ได้เลยก็มี ต้องชั่งใจเลือกว่าจะเลือกข้างไหน

          ไออีในเวอร์ชั่นหลังจาก 6 เริ่มสอดรับกับมาตรฐานมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้ไม่ทั้งหมด แต่ก็ยังดีกว่าไออี 6 อยู่หลายขุม

          เว็บไซต์ใหญ่ ๆ ในประเทศบางแห่งประกาศเลยว่าเลิกสนับสนุนไออี 6 นั่นหมายความว่าถ้าผู้ใช้ยังขืนใช้ไออี 6 ต่อไป การใช้บริการบนเว็บนั้นก็อาจจะไม่สมบูรณ์ และช่วยไม่ได้ เพราะเขาจะไม่สนใจอีกแล้ว 

          เดิมทีไมโครซอฟท์มีกำหนดเลิกสนับสนุนไออี 6 แต่ตอนหลังกลับประกาศยืดระยะเวลาต่ออีกไปอย่างน้อยที่สุดกลาง ปีหน้า และกับวินโดวส์บางรุ่นอาจจะนานกว่านั้น นักพัฒนาเว็บครางกันระงม

          อย่างไรก็ตามในแง่ของสภาพความเป็นจริงคงอีกไม่นานนัก ไออี 6 ก็น่าจะตายไปจริง ๆ เพราะสัดส่วนผู้ใช้น้อยลงเรื่อย ๆ จนปัจจุบันลงไปต่ำกว่าบราวเซอร์อย่างไฟร์ฟอกซ์เสียด้วยซ้ำ จากสถิติของ net application ในเดือนตุลาคม สัดส่วนการใช้บราวเซอร์ทั่วโลก ไฟร์ฟอกซ์ 24.4 เปอร์เซ็นต์ ขณะที่ไออี 6 เหลือ 23.30 เปอร์เซ็นต์

          แม้ว่าโดยรวมทุกเวอร์ชั่นแล้ว ไออีจะยังนำหน้าบราวเซอร์อื่น ๆ ทั้งหมดอยู่ก็ตาม แต่บทบาทครอบงำเหมือนสมัยก่อนก็ลดลงมาก โดยมีสัดส่วน 64.64 เปอร์เซ็นต์ จากที่เคยครองตลาดอยู่มากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ และส่วนแบ่งของไออีทั้งหมดก็ลดลงในเดือนตุลาคมเช่นกันสำหรับบราวเซอร์ตัวอื่น ๆ รองจากไฟร์ฟอกซ์ คือ ซาฟารี 4.42 เปอร์เซ็นต์ โครม 3.58 เปอร์เซ็นต์ โอเปร่า 2.17 เปอร์เซ็นต์ 

          เว็บไทยมีอยู่มากที่อิงกับไออี 6 เป็นหลัก เว็บราชการ เว็บธนาคารพาณิชย์หลายแห่งก็ทำนองเดียวกัน หรือถึงไม่อิงไออี 6 ก็ยังอิงอยู่กับไออี ซึ่งรองรับมาตรฐานตัวเองมากกว่ามาตรฐานกลาง ทำให้ผู้ใช้บราวเซอร์อื่น ๆ ไม่สามารถใช้บริการได้

          โดยเฉพาะธนาคารพาณิชย์ไทยหลายแห่งโดนเสียงบ่นมากเป็นพิเศษ เพราะไม่สามารถใช้บราวเซอร์ตัวอื่นที่ไม่ใช่ของไมโครซอฟท์ทำธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ได้

          หากพิจารณาจากสัดส่วนผู้ใช้บราวเซอร์ตามสถิติดังกล่าวนี้ นั่นหมายความว่า เว็บไซต์ที่ไม่รองรับมาตรฐานกลางนั้น ไม่แยแสกับลูกค้าที่ใช้บราวเซอร์อื่น ๆ อีกมากกว่า 30 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งไม่ใช่สัดส่วนน้อย ๆ เลย



ขอขอบคุณข้อมูลจาก

ขอขอบคุณภาพประกอบจาก วิกิเพียเดีย

เรียบเรียงโดย : Kapook.com

เจ้าหน้าที่ตำรวจจากหน่วยอาชญากรรมทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีกล่าวว่า การสืบสวนทั้ง 1,000 แห่งนี้กำลังดำเนินการอยู่โดยอ้างอิงจากข้อมูลที่ ชี้ว่าบริษัทเหล่านั้นได้ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ไทย พ.ศ. 2537 ข้อมูลเก็บ
รวบรวมมาได้จากแหล่งที่ไม่เปิดเผยชื่อซึ่งตามปกติจะเป็นภายใน บริษัทเป้าหมายเอง อีกทั้งผู้พัฒนาซอฟท์แวร์และหน่วยงานรัฐของไทยที่ เกี่ยวข้องกับสิทธิทรัพย์สินทางปัญญาเอง ได้ให้แนวทางในการตรวจสอบผู้ต้องสงสัย
ว่ากระทำความผิดแก่ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจ เมื่อตำรวจได้หลักฐานการละเมิด ลิขสิทธิ์ซอฟท์แวร์จากผู้พัฒนาซอฟท์แวร์จะทำการตรวจสอบหลักฐานจะทำการตรวจสอบหลักฐาน และพิสูจน์ความจริงของข้อมูลทันที จากนั้นเมื่อตำรวจได้หมายค้นก็จะทำการตรวจค้นเข้าไป ตรวจค้นในสถานที่ตั้ ของบริษัท

ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ตำรวจจะเริ่มต้นบุกตรวจค้นโดยดูตามผลที่ได้ จากการสืบสวน “บริษัทห้างร้านต่างๆ จำเป็นต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าตนเองปฎิบัติตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537" พ.ต.อ.ศรายุทธ พูลธัญญะ รองผู้บังคับการ กองบังคับการปราบปรามการกระทำผิดเกี่ยวกับ อาชญากรรมทาง เศรษฐกิจ (บก. ปอศ.) กล่าวว่า “ในวันที่ 26 ตุลาคม เราจะใช้ผลที่ได้จากการสืบสวนทั้ง 1,000 แห่งนี้เพื่อเริ่มตรวจค้นบริษัทตามข้อมูลการลักลอบใช้ลิขสิทธิ์ที่เกิดขึ้นในบริษัทเหล่านี้”
 
เจ้าหน้าที่ของทางบก. ปอศ. จะไม่เปิดเผยรายชื่อของบริษัทที่จะตรวจค้นรายต่อไป แต่พวกเขากล่าวว่าจุดประสงค์ ในการนี้เพื่อลดอัตราการละเมิดซอฟท์แวร์ เพื่อทำให้อัตราการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟท์แวร์ เพื่อทำให้อัตราการละเมิดลิขสิทธิ์ของประเทศไทยที่อยู่ในระดับ 76 เปอร์เซ็นต์ ในปัจจุบันลดลงอยู่ในระดับเดียวกับค่าเฉลี่ยของสากล อัตราการละเมิดลิขสิทธิซอฟท์แวร์แม้ใช้ลิขสิทธิ์เถื่อนในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิคอยู่ที่ 61 เปอร์เซ็นต์

ในประเทศไทย กรรมการของบริษัทมีความผิดหากฝ่าฝืนพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2537 โดยจะต้องรับโทษจำคุก 4 ปีและปรับถึง 800,000 บาท
 
นอกจากนี้ซอฟต์แวร์ที่ผิดกฎหมายอาจมีไวรัสและมัลแวร์ ทำให้ผู้ใช้เสี่ยงต่อการถูกโจรกรรมและสูญเสียข้อมูลส่วนตัวและข้อมูลของธุรกิจ

ที่มา :

เพราะวิถีชีวิตของคนสมัยนี้ได้เปลี่ยนไปอย่างมาก อินเทอร์เน็ต ไม่ใช่แค่สิ่งที่ทุกคนจำเป็นต้องมีต่อไปแล้ว แต่มันยังกลายเป็นสิ่งที่ทุกคนจะต้องเชื่อมต่อแทบจะตลอดเวลา ยังดีที่พระเจ้าได้สร้างสรรค์โน้ตบุ๊กและเน็ตบุ๊กที่คุณสามารถพก

ไปไหนมาไหน พร้อมกับเทคโนโลยี GPRS, EDGE และ 3G ขึ้นมาให้เราได้เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตกันได้ทุกที่ทุกเวลา (ที่สัญญาณเครือข่ายไปถึง) ว่าแต่… จะเชื่อมต่ออย่างไรดีล่ะ

ขาดเน็ต ขาดใจ ต้องตาย ถ้าไม่ได้ออนไลน์

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่ามันเป็นช่องทางการสื่อสารที่ถูกกว่า คุ้มค่า สามารถรับ-ส่งข้อมูลได้หลายรูปแบบ สามารถเอามาทำงานได้สะดวกรวดเร็ว หรือว่าจะเป็นเพราะแอพพลิเคชันที่อยู่ในอินเทอร์เน็ต โดยเฉพาะเกมออนไลน์ ซึ่งถ้าพลาดไม่ได้ออนไลน์ไปแม้แต่วันเดียวก็อาจจะทำให้เก็บเลเวลตามเพื่อนไม่ทันกันเลยทีเดียว นอกจากนี้ก็ยังมีเกมจาก Social Network ต่างๆ ที่ทำให้เด็กยัน ผู้ใหญ่ ติดกันงอมแงม ไม่เว้นแม้แต่หนุ่มสาวออฟฟิศที่ต้องแอบเล่นกันจนไม่เป็นอันทำงานเลยทีเดียว อย่างน้อยก็ต้องขอล็อกอินเข้าไปดูสภาพความเป็นอยู่ของสัตว์เลี้ยงใน Pet Society, บรรยากาศร้านอาหารใน Restaurant City หรือแอบไปขโมยผักเพื่อนใน Country Story เสียหน่อย

1: Restaurant City เกมฮิตใน Facebook ที่ใครก็ติดกันงอมแงม

2: Windows Live Messenger หรือที่เรียกว่า M นั้นอีกหนึ่งบริการที่ต้องออนไลน์แทบตลอดเวลา

3: Twitter ที่เล่นกันได้ทั้งวัน ทั้งคืน ตลอด 24 ชั่วโมง แม้ขณะเข้าห้องน้ำ บางคนก็ยังจะเล่น

แต่ไม่ว่าคุณจะใช้เพื่อทำงานหรือจะเพื่อความบันเทิงก็ตาม ความจำเป็นในการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตก็ยังคงมีอยู่ตลอดเวลา ซึ่งเทคโนโลยีที่ทำให้คุณสามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ก็มีอยู่หลายอย่างด้วยกัน อย่างถ้าอยู่ในบ้านหรือในออฟฟิศก็มีอินเทอร์เน็ตผ่านแลนหรือไวร์เลสส์ให้เล่นได้ ถ้าไปตามห้างก็ยังมี Hotspot ของผู้ให้บริการรายต่างๆ ให้เลือกเยอะแยะเต็มไปหมด แต่สำหรับใครที่ต้องเดินทางบ่อยๆ หรือไปพักตามต่างจังหวัดที่การหาอินเทอร์เน็ตใช้เป็นเรื่องลำบาก ทางเลือกอีกทางก็คือการต่อเน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือที่เราจะมาพูดถึงวิธีการเชื่อมต่อกันในวันนี้ครับ

WiFi ดูจะเป็นทางเลือกที่ดี แต่ก็จำกัดเฉพาะในอาคารหรือเขตชุมชนวงแคบๆ เท่านั้น

เชื่อมต่อง่ายๆ ผ่านมือถือ

โทรศัพท์มือถือจัดว่าเป็นอุปกรณ์ที่ทุกคนจะต้องมีติดตัวกันอยู่แล้ว บางคนพก 2-3 เครื่องก็มี อันนี้ก็แล้วแต่การใช้งานของแต่ละคน แต่สิ่งหนึ่งที่มือถือให้ได้ก็คือการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตผ่านเครือข่ายโทรศัพท์มือถือทั้ง GPRS, EDGE หรือเทคโนโลยีใหม่ๆ อย่าง 3G ที่นอกจากจะให้ความเร็วในการเชื่อมต่อที่สูงไม่แพ้อินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์ทั้งหลายแล้วยังให้พื้นที่ครอบคลุมการใช้งานที่มากกว่าด้วย เรียกได้ว่าที่ไหนมีคลื่นมือถือก็สามารถใช้งานได้ แต่อาจจะมีระดับความเร็วที่แตกต่างไปตามพื้นที่ให้บริการครับ

เอาล่ะครับ ก่อนที่จะไปดูวิธีการเชื่อมต่อ เรามาดูกันก่อนดีกว่าครับว่าการต่อเน็ตผ่านมือถือนั้นจะต้องมีอุปกรณ์อะไรบ้าง

เครื่องคอมพ์ หรืออุปกรณ์ที่จะใช้เล่นเน็ต

อันนี้ขาดไม่ได้เลยครับ เพราะถ้าคุณไม่มีคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์ที่จะใช้อินเทอร์เน็ตแล้วจะต่ออินเทอร์เน็ตไปทำไมจริงๆ ไหมครับ สำหรับส่วนนี้อาจจะเป็นคอมพ์ชนิดไหนก็ได้ทั้งโน้ตบุ๊ก เน็ตบุ๊ก แล้วแต่ความชอบ ความถนัด หรือจะเป็นเครื่อง

เดสก์ทอปตั้งโต๊ะก็ได้ในกรณีที่บ้านยังไม่มีโทรศัพท์ใช้ก็สามารถต่อด้วยมือถือได้เช่นเดียวกัน นอกจากนี้ก็ยังสามารถเล่นโดยตรงผ่านตัวมือถือเองก็ได้ แต่อาจจะทำอะไรได้ไม่มาก ขึ้นอยู่กับโปรแกรมที่อยู่ในโทรศัพท์ว่ารองรับได้มากน้อยขนาดไหน

โทรศัพท์มือถือที่นอกจากใช้โทรคุยแล้วยังสามารถใช้ต่อเน็ตได้ด้วย

แอร์การ์ด อุปกรณ์ที่ช่วยให้คอมพ์ของคุณต่อเน็ตผ่านซิมมือถือได้

เน็ตบุ๊กบางรุ่นสามารถใส่ซิมเพื่อต่อเน็ตได้ในตัวเลย

อุปกรณ์ที่ใช้เชื่อมต่อ

ในที่นี้จะหมายถึงอุปกรณ์ที่เป็นตัวเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตนะครับ ถ้าพื้นฐานสุดๆ เลยก็คงจะเป็นตัวโทรศัพท์มือถือเอง แต่ต้องเป็นรุ่นที่รองรับ GPRS หรือ EDGE หรือ HSDPA (3G) อย่างน้อยอย่างหนึ่งนะครับ โดยเชื่อมต่อกับคอมพ์ผ่านสายลิงก์ที่เป็น USB หรือไม่ก็ Bluetooth ครับ นอกจากนี้ก็ยังมีอุปกรณ์ที่เรียกว่า “แอร์การ์ด” อีก ซึ่งสามารถใส่ซิมโทรศัพท์มือถือแล้วใช้เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้มือถือเลย เพียงแค่ไม่สามารถใช้โทรคุยได้เท่านั้น แต่มีหลายคนที่บอกว่าใช้แอร์การ์ดนั้นเร็วกว่าใช้มือถือต่ออยู่เหมือนกัน นอกจากนี้ยังมีโน้ตบุ๊กและเน็ตบุ๊กบางรุ่นที่ได้ฝังตัวแอร์การ์ดมาพร้อมกับตัวเครื่อง สามารถใส่ซิมเข้าไปที่ตัวเครื่องแล้วเล่นเน็ตได้เลย

ซิมโทรศัพท์มือถือ พร้อมเปิดบริการอินเทอร์เน็ต

อีกหนึ่งสิ่งที่จะขาดไม่ได้เลยก็คือซิมโทรศัพท์มือถือธรรมดาที่เราใช้งานกันอยู่นี่แหละครับ แต่จะต้องเปิดบริการอินเทอร์เน็ตเอาไว้ด้วย หรือถ้าให้ดีก็ควรสมัครแพ็กเกจ GPRS หรือ EDGE เอาไว้ด้วยก็จะช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายไปได้เยอะทีเดียว สำหรับซิมนั้นคุณอาจจะใช้ซิมเดียวกับเบอร์ที่คุณใช้โทรเป็นประจำก็ได้ หรือจะซื้อเป็นซิมสำหรับเล่นเน็ตโดยเฉพาะแยกมาอีกซิมเลยก็ได้ ขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ที่คุณใช้ อย่างถ้าคุณใช้โทรศัพท์เครื่องเดียว และใช้มันสำหรับต่ออินเทอร์เน็ตด้วยก็ควรจะใช้ซิมเดียวกับที่คุณโทรเป็นประจำเพื่อจะได้ไม่ต้องมาสลับซิมไปมาให้วุ่นวายครับ

เชื่อมต่อง่ายๆ ไม่ยากอย่างที่คิด 

เมื่ออุปกรณ์ต่างๆ ถูกเตรียมไว้อย่างพร้อมสรรพแล้ว ก็มาถึงขั้นตอนของการเชื่อมต่อกันจริงๆ เสียที ซึ่งผมขอแบ่งแยกย่อยออกเป็น 4 ส่วนหลักๆ นะครับ คือการเชื่อมต่อด้วยพอร์ต USB, การเชื่อมต่อผ่าน Bluetooth, การเชื่อมต่อโน้ตบุ๊กหรือเน็ตบุ๊กที่มีแอร์การ์ดอยู่ภายในตัวอยู่แล้ว และสุดท้ายคือการเชื่อมต่อผ่าน iPhone ที่กำลังฮิตใช้งานกันอย่างมากครับ

ที่มา :

ปรากฏการณ์ข้างต้นเป็นปัจจัยส่วนหนึ่งที่ "จุดประกาย" ให้สถานวิจัยเทคโนโลยีเครือข่าย (เซ็นเตอร์ ฟอร์ เน็ตเวิร์ค รีเสิร์ช : ซีเอ็นอาร์) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตัดสินใจเดินหน้าวิจัยและพัฒนาแอพพลิเคชั่น ที่มีเป้าหมายเพื่อสนับสนุนการใช้งานบนโครงข่ายสื่อสารยุคหน้า (เอ็นจีเอ็น) มาตั้งแต่ช่วง 7-8 ปีที่ผ่านมา และล่าสุดเป็น 1 ใน 9 สถาบันการศึกษาที่ได้รับงบสนับสนุนจากสถาบันวิจัยและพัฒนาอุตสาหกรรมโทรคมนาคม (ทริดี้) ภายใต้สังกัดสำนักงาน กทช.

ทั้งนี้ ผลงานนำร่องที่คาดว่าจะเปิดตัวสู่ตลาดได้ภายในปลายปีนี้ คือ โปรแกรมประชุมทางไกล "โอเพ่น ยูซีซี คอนเฟอเรนซ์" ที่พัฒนาบนมาตรฐานระบบเปิด และรองรับการใช้งานร่วมกันได้ระหว่างหน้าจออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่างประเภทกัน

ดันผลงาน(ศึกษา)สู่ธุรกิจ
 "สุพจน์ เธียรวุฒิ" ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและพัฒนาอุตสาหกรรมโทรคมนาคม (ทริดี้) กล่าวว่า ทริดี้ ได้จัดสรรวงเงิน 4.6 ล้านบาท จากวงเงินรวม 40 ล้านบาทของโครงการสนับสนุนห้องปฏิบัติการวิจัยสำหรับสถาบันศึกษา 9 แห่ง เพื่อสนับสนุนซีเอ็นอาร์ในปีแรก ตามแผนงานระยะ 3 ปี

เบื้องต้นการสนับสนุนมุ่งไปที่การจัดหาอุปกรณ์ เพื่อเสริมความพร้อมในการทำงานวิจัยและพัฒนา โดยถือเป็นห้องปฏิบัติการแห่งแรกภายใต้โครงการนี้ ที่จะมุ่งความเชี่ยวชาญด้านแอพพลิเคชั่นสำหรับโครงข่ายยุคหน้าโดยเฉพาะ

ขณะที่ ก่อนหน้านี้ได้ร่วมกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จัดตั้งศูนย์เชี่ยวชาญด้านการสื่อสารคลื่นแสงและความเร็วสูงไปแล้ว

"เป้าหมายของเราก็คือ ผลงานที่ออกมาต้องให้ใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์ได้ สร้างให้เกิดการเชื่อมโยงระหว่างภาคการศึกษาและอุตสาหกรรม รวมถึงระยะยาวสามารถต่อยอดไปสู่บริการโทรคมนาคมพื้นฐานทั่วถึง (ยูเอสโอ) โดยความร่วมมือกับหน่วยราชการต่างๆ"

เกาะเทรนด์ชีวิตติดจอ
 "สินชัย กมลภิวงศ์" หัวหน้าโครงการห้องปฏิบัติการวิจัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ กล่าวว่า โปรแกรมการประชุมทางไกล "โอเพ่น ยูซีซี คอนเฟอเรนซ์" เป็นการหลอมรวมของผลงานภายใต้โครงการวิจัยและพัฒนา "โอเพ่น ยูซีซี (ยูนิไฟด์ คอมมูนิเคชั่น แอนด์ คอลลาบอเรชั่น)" เพื่อทำให้เกิดการใช้ประโยชน์ได้จริงตามความต้องการของภาคธุรกิจ ซึ่งมองไว้ครอบคลุมตั้งแต่ ผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือ ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต (ไอเอสพี) ตลอดจนผู้ค้าคอมพิวเตอร์ ที่จะนำไปเสนอให้กับลูกค้าปลายทางต่อไป

ที่ผ่านมา ทริดี้ ได้ประสานงานให้ทางซีเอ็นอาร์ เข้าไปนำเสนอการทำงานของแอพพลิเคชั่นนี้ กับผู้ให้บริการมือถือ 4 ราย ได้แก่ เอไอเอส, ทรู, ทีโอที และ กสท ซึ่งทำให้ได้รับทราบข้อเสนอแนะ และความต้องการที่แท้จริงของภาคธุรกิจ เพื่อนำมาปรับปรุงให้สามารถนำออกตลาดได้จริงต่อไป โดยคาดว่าจะมีการทำเวิร์คชอปร่วมกันอีกครั้งกับกลุ่มเป้าหมายในเดือน ต.ค. นี้

ด้านการทำงานจะเป็นรูปแบบเดียวกับเว็บ คอนเฟอเรนซ์ ในระบบเปิดอย่างแท้จริง โดยรองรับการประชุมทางไกลผ่านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ต่างประเภทกันร่วมกันได้ ทั้งโทรศัพท์มือถือ โทรศัพท์พื้นฐาน คอมพิวเตอร์ หรือวีดิโอ คอนเฟอเรนซ์

ทั้งนี้ ทางทีมผู้พัฒนา บอกว่า ในส่วนของมือถือนั้นยังไม่จำเป็นต้องรอ 3จี ขอเพียงให้เป็นรุ่นที่มีกล้อง เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ และมีโปรแกรมแฟลช ก็สามารถเห็นภาพผู้ร่วมประชุม รวมถึงเรียกดูไฟล์เอกสารที่นำเสนอในการประชุมได้เสมือนนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์

ส่วนผู้ร่วมประชุมคนไหนไปติดอยู่ในสถานที่ที่ไม่มีสัญญาณมือถือ ไม่มีอินเทอร์เน็ต ก็สามารถร่วมประชุมได้โดยใช้เสียงผ่านโทรศัพท์พื้นฐานได้

กระตุ้นทรัพย์สินทางปัญญา (ไทยทำ)
 หัวหน้าโครงการห้องปฏิบัติการวิจัย กล่าวว่า แอพพลิเคชั่นการประชุมทางไกล มีตลาดอยู่แล้ว โดยเห็นได้ชัดยิ่งขึ้นในภาวะที่คนลดการเดินทางลง ขณะที่ ระบบที่ขายมีในตลาดราคาสูงถึงระดับ 1-5 ล้านบาท ดังนั้น เชื่อว่าผลงานนี้จะมีโอกาสทางธุรกิจแน่นอน โดยเฉพาะในยุคที่แทบทุกคนมีมือถือใช้

ส่วนโมเดลทางธุรกิจนั้นอาจมีหลายรูปแบบ เช่น หากผู้ให้บริการมือถือนำไปเป็นหนึ่งบริการเสริม ก็อาจมีการตกลงแบ่งรายได้กัน, การขายเป็นไลเซ่นสำหรับผู้ค้าคอมพิวเตอร์เพื่อนำไปบันเดิลลงเครื่องให้ลูกค้า, ความร่วมมือกับไอเอสพี หรือผู้ที่ให้บริการเช่าระบบวีดิโอ คอนเฟอเรนซ์อยู่แล้ว เป็นต้น

ขณะที่ ผู้อำนวยการทริดี้ บอกว่า ผลงานที่เกิดจากการสนับสนุนจากงบทริดี้ ทางสำนักงาน กทช. จะเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์และทรัพย์สินทางปัญญา ส่วนสิทธิการบริหารผลประโยชน์นั้น สำนักงาน กทช. จะได้รับในสัดส่วน 30% และอีก 70% จะเป็นข้อตกลงกันระหว่างหน่วยงานที่รับทุนและทางผู้วิจัย

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะมีความพยายามผลักดันภาคการศึกษา และบุคลากรคนรุ่นใหม่ให้มี "โอกาส" พัฒนาและสร้างผลงานทรัพย์สินทางปัญญาของคนไทยมากขึ้น หากในฟากของนักวิจัยเอง ก็ยอมรับว่า "ความท้าทายก็คือ สิ่งที่เราทำออกมา ทำอย่างไรจึงจะประยุกต์ให้เป็นโลคัล โปรดักท์ได้ ให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมและเศรษฐกิจบ้านเรา และทำอย่างไรจึงจะเชื่อมโยงโลคัล โปรดักท์ กับตลาดโลกได้ เพราะถ้าเป็นท้องถิ่นมากเกินไป ก็จะสู้ตลาดโลกลำบาก"

ที่มา :

คนกลุ่มนี้เรียกตัวเองว่า "เว็บ เวนส์เดย์ " (Web Wednesday) ที่จะจัดประชุมกันเดือนละครั้ง เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำการตลาดรูปแบบใหม่ๆ ระหว่างกัน แน่นอนว่ากระแส "โซเชียล เว็บ" เป็นประเด็นหลักที่ถูกหยิบขึ้นมาเป็น "ธีม" แห่งการรวมตัวครั้งนี้ ที่ดูเข้มข้น และเร้าใจมากกว่าครั้งก่อน

เพราะกระแสที่มาแรงมาก ถึงมากที่สุดทั้ง "เฟซบุ๊ค" และ "ทวิตเตอร์" ส่งผลให้มือมาร์เก็ตติ้งชั้นเซียนในไทยต้องปรับเปลี่ยนวิธีคิดแบบพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือกันเลยทีเดียว 

"ในงานนี้ผมว่ามีคนจากทั้ง 2 ฝั่ง คือ จากคนทำโฆษณาออนไลน์ และคนที่อยู่ในวงการไอที ซึ่งจริงๆ ก็รู้จักกันทั้งหมด อย่างธีมของงานครั้งนี้ เขาหยิบยกเรื่องทวิตเตอร์มาเป็นประเด็นสำคัญ เพราะตอนนี้พฤติกรรมคนเปลี่ยนไป จากเดิมคนอาจใช้เวลาดูทีวีมาก ก็เปลี่ยนมาเข้าอินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้น จากดูเว็บเบส ธรรมดาก็กลายเป็น เว็บคอมมูนิตี้ อย่างเฟซบุ๊ค ทวิตเตอร์ วันนี้คนไทยเข้าเฟซบุ๊คมากเป็นอันดับ 3 ของโลก เอเยนซี โฆษณาต้องเห็นแล้วล่ะว่าเขาจะเข้าไปมีส่วนแบ่งในเว็บพวกนี้อย่างไร"

"วรวิสุทธิ์ ภิญโญยาง" กูรูด้านโซเชียล เว็บ และนิวมีเดียเจ้าของเว็บไซต์ http://www.newmedia.in.th หนึ่งในผู้เข้าร่วมงานครั้งนี้ เล่าบรรยากาศภายในงานให้ฟัง พร้อมทั้งบอกถึงข้อดีของโซเชียล เว็บด้วยว่า มีความเป็นตัวตนค่อนข้างสูง รู้ได้ว่าเป็นใคร เพศ อายุ ประวัติ ทำงานที่ไหน ความสนใจ ซึ่งเป็นข้อมูลที่คนทำโฆษณาสามารถเก็บรวบรวมไว้ได้ ดีกว่าการไปลงโฆษณาบนเว็บไซต์ปกติ ซึ่งบางครั้งเราไม่รู้เลยว่าคนที่จะคลิกโฆษณาเป็นใคร มาจากไหน

"แต่มีประเด็นหนึ่งที่กำลังถกเถียงกันมาก ของการใช้โซเชียล เว็บเป็นช่องทางทำตลาด เพราะหลายคนมองว่า หากจะเน้นการขายสินค้ากันแบบตรงๆ บนเว็บประเภทนี้ อาจไม่ได้รับการยอมรับมาก เพราะคนที่อยู่ในเว็บจะมองว่าเป็นการมุ่งเข้ามาขายของเกินไป ดังนั้นคนที่คิดจะทำตลาดบนโซเชียล เว็บควรหาวิธีเข้ามาในลักษณะพูดคุย แบ่งปัน ประสบการณ์ในการใช้สินค้านั้นๆ มากกว่าที่จะขายของตรงๆ พยายามทำให้สินค้านั้นมีชีวิต มีความเป็น Human มากขึ้น"

วรวิสุทธิ์ บอกว่า เฉพาะเฟซบุ๊ค มีแอพพลิเคชั่นมากมายที่สามารถให้เหล่าคนทำโฆษณาได้เข้ามาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้ นอกเหนือจากการเข้ามาคอมเมนท์ ขณะที่ มีตัวเลขที่น่าสนใจระบุว่าด้วยว่า ปัจจุบันกว่า 20% ของการทำออนไลน์ แอดเวอร์ไทซิ่งจะอยู่บน โซเชียล เว็บ

"อย่างในเฟซบุ๊คจะมี ควิซ หรือการเล่นพวกคำถามต่างๆ แอพพลิเคชั่นตัวนี้ คนทำโฆษณาสามารถใช้ให้เป็นประโยชน์ได้ เพราะจะทราบถึงความสนใจ ถึงพฤติกรรมต่างๆ ของกลุ่มเป้าหมายได้ เป็นมาร์เก็ตติ้ง เซอร์เวย์ เลยล่ะ แต่ต้องมีวิธีทำในแบบเนียน อย่าเน้นการขายของแบบตรงๆ"

อีกประเด็นที่น่าสนใจ และกำลังถูกพูดถึงมากในแง่ของทฤษฎีทางการตลาด คือ "อินฟลูเอนเซอร์" (Influencer) หรือผู้ที่มีความสำคัญบนโลกออนไลน์ เป็นบุคคลที่ทุกคนบนเว็บให้ความเชื่อถือ อินฟลูเอนเซอร์ ถือเป็นหนึ่งในยุทธวิธีการทำตลาดบนโซเชียล มีเดีย ที่วันนี้หลายสินค้าเริ่มให้ความสนใจ นำสินค้าของตัวเองไปให้คนที่เป็น อินฟลูเอนเซอร์ บนโซเชียล เว็บได้ใช้งาน เกิดการบอกต่อ แบ่งปัน ชักจูง อินฟลูเอนเซอร์ไม่จำเป็นต้องเป็นดารา แค่เป็นคนที่โลกออนไลน์ให้ความสนใจ

ขณะที่ ศิวัตร เชาวรียวงษ์ กรรมการผู้จัดการ บริษัทเอ็มอินเตอร์แอคชั่น กูรูในโลกของออนไลน์ มาร์เก็ตติ้ง หนึ่งในผู้เข้าร่วมงาน "เว็บ เวนส์เดย์" ครั้งนี้ ให้ความเห็นว่า ตอนนี้เกือบทุกแบรนด์ของสินค้า และบริการหันมาให้ความสนใจใน "โซเชียล มีเดีย" ทั้งเฟซบุ๊ค และทวิตเตอร์ กันมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะไลฟ์สไตล์ของคนปัจจุบันใช้เวลากับสื่ออื่นๆ น้อยลง แต่หันมาใช้เวลาบนอินเทอร์เน็ตมากขึ้น

"โซเชียล เว็บ ถือเป็นเครื่องมือทางการตลาดที่เพิ่มเข้ามา ตอนนี้ทุกคนเลยแห่กันเข้ามาใน โซเชียล มีเดีย หมด เป็นประเด็นหลักที่ทุกสินค้าพูดถึง เพราะอย่างตอนนี้ไฮไฟว์มีคนไทยใช้ 6 ล้านคน เฟซบุ๊คมี 1 ล้านคน และเพิ่มขึ้น 50,000 คนทุกสัปดาห์ และทุกเดือน อย่างผมเป็นนักการตลาด ผู้บริโภคไปที่ไหน เราก็ต้องไปที่นั่น"

ที่มา :

Size Does Matter ของจริงครับสำหรับเน็ตบุ๊ค

ผมกลับมานั่งตรึกตรอง และทบทวนบทเรียน เผื่อว่าโรคใจเร็วด่วนได้กำเริบอยากควักเงินหมื่นกว่าบาทซื้อเน็ตบุ๊คอีกสักเครื่องควรพิจารณาคุณสมบัติของเน็ตบุ๊คด้านไหนบ้าง

จริงอยู่ สเปคของเน็ตบุ๊คที่จำหน่ายอยู่ตอนนี้ไม่แตกต่างกันมากนัก ทุกเจ้าใช้ซีพียูอะตอมของอินเทล 1.6 กิกะเฮริตซ์ หน่วยความจำแรม 1 เมกะไบต์ รองรับบลูทูธ การ์ดไวไฟ และยูเอสบีพอร์ตสองพอร์ตเป็นอย่างต่ำ มีช่องเสียบจอออกภายนอก และไม่มีไดรฟ์ซีดีรอม ตั้งราคาไว้หมื่นกลางๆ ไม่ว่ายี่ห้อไหน ไม่หนีไปจากนี้เท่าไร แต่การตัดสินใจซื้อสักเครื่องมันก็ไม่ง่าย เพราะมีองค์ประกอบอื่นที่ต้องพิจารณาด้วย

องค์ประกอบแรก ลองถามตัวเองก่อนว่าต้องการเน็ตบุ๊คจริงหรือเปล่า และรับได้กับสเปคกระจ้อยร่อยของมันได้แค่ไหน คุณต้องไม่ลืมว่ามันเป็นเครื่องรุ่นพื้นฐานที่ใช้ตอบสนองการใช้งานพื้นฐานอย่างแท้จริง โดยเฉพาะเล่นอินเทอร์เน็ตบนจอเล็ก แชต ส่งอีเมล์ ใช้งานไมโครซอฟท์ออฟฟิศบ้าง ไม่หักโหม ถ้าต้องการแค่นั้นไม่ต้องคิดมาก ซื้อเลย

ถ้าต้องการโน้ตบุ๊คสำหรับใช้ปรับแต่งภาพความละเอียดสูง หรือตัดต่อวิดีโอ เล่นเกมคอมพิวเตอร์ ควรหาเครื่องที่สเปคสูงกว่า หน้าจอใหญ่กว่า การ์ดจอประสิทธิภาพสูงกว่า ราคาเพิ่มจากเน็ตบุ๊คอีกไม่เท่าไรมีขายอยู่ถมถืด ไม่ต้องกลัวเรื่องขนาดพกพาไม่สะดวก โน้ตบุ๊ครุ่นใหม่หลายรุ่นมีขนาดบางลง แต่ประสิทธิภาพเหลือเฟือ อย่าง Lenovo T400S ที่มีจีพีเอสในตัว แต่ราคาสูงกว่าเน็ตบุ๊คทั่วไปถึง 7 เท่า

พอรู้ชัดแน่แล้วว่า ไม่ต้องการประสิทธิภาพอะไรมากมาย และต้องการใช้เน็ตบุ๊คเป็นเครื่องตัวที่สองสำหรับใช้งานนอกบ้าน และไม่คิดจะใช้ไดร์ฟดีวีดีรอม สิ่งที่คุณต้องพิจารณาอันดับต่อไปคือ ซีพียู

ความเห็นส่วนตัวอยากให้รอเน็ตบุ๊คที่ใช้ชิพแสดงผลกราฟิก nVidia GPU ตระกูล GeForce 9400 รหัสร้อน "ไอออน" ทำงานร่วมกับซีพียูอะตอมของอินเทล ชิพเข็นตัวนี้ออกมาลดปมด้อยของเน็ตบุ๊คจนทำให้ความแตกต่างของเน็ตบุ๊คกับโน้ตบุ๊คแคบลง ชิพกราฟิก nVidia GPU จะเพิ่มพลังให้เน็ตบุ๊คประมวลผลภาพวิดีโอความละเอียด 1080 พิกเซล (แต่ยังมีคำถามตามมาเกี่ยวกับการแสดงผลบนจอภาพเน็ตบุ๊คความละเอียด 1024 x 600 แล้วยังมีประเด็นช่องต่อ VGA อีกที่ความละเอียดต่ำอีก)

รายที่เพิ่งเปิดตัวมาหมาดๆ คือ Lenovo IdeaPad S12 มีให้เลือกระหว่างชิพกราฟิกของอินเทล และชิพกราฟิก nVidia GPU มีช่อง Express Card สำหรับเสียบการ์ด 3 จีด้วย ฮาร์ดดิสก์เอาไปเต็มที่เลย 160 กิกะไบต์ น่าเสียดายที่ไม่ได้นำเข้ามาทำตลาดในไทย

นอกจากอินเทลอะตอมแล้ว เอเอ็มดีจับจ้องตลาดเน็ตบุ๊คอยู่ด้วย และซุ่มพัฒนาซีพียูตระกูล Athlon Neo มาได้ครึ่งทางแล้ว แต่จุดเด่นของซีพียูเอเอ็มดีรุ่นนี้ยังไม่ชัดเจนนัก คงต้องรอดูตัวเป็นๆ อีกที สำหรับซีพียูอีกค่ายคือ VIA เคยประจำการอยู่บน HP Mini Note อันนี้ข้ามไปเลย ผิดฝาผิดตัวไปหน่อย

ถ้าไม่รอเอเอ็มดีก็ข้ามไปเลย มาดูเจ้าหนูอะตอมของอินเทลกันต่อ ความเร็วยังยืนกรานอยู่ที่ 1.6 กิกะเฮริตซ์ เหลือบตาดูรหัสที่ตามหลังมาสักนิดว่าเป็น Atom N 270 หรือ 280 (ตัวหลังมีความเร็วรับส่งข้อมูล 667 เมกะเฮริตซ์ ส่วนรุ่น N207 ความเร็ว 533 เมกะเฮริตซ์) คนที่จับสองรุ่นมาทดสอบเปรียบเทียบบอกว่า "ไม่มีนัยสำคัญ"

นอกจากนี้ยังมีอินเทลอะตอมรุ่น Z520 ความเร็ว 1.33 กิกะเฮริตซ์ บัส 533 เมกะเฮริตซ์ ประจำการอยู่ในรุ่น Dell Mini 10 และ Mini 12 เป็นตัวเลือก

ปัจจัยสำคัญของเน็ตบุ๊คคือ แบตเตอรี่ การใช้เน็ตบุ๊คนอกบ้านยิ่งต้องการรุ่นที่ใช้งานได้นาน ใช่ไหม แต่ผู้ผลิตส่วนใหญ่ชอบลดต้นทุนทำให้เครื่องราคาต่ำล่อใจเข้าไว้ และเลือกใช้แบตเตอรี่ 3 เซลล์ที่ใช้งานได้ไม่เกิน 2 ชั่วโมงครึ่งมาให้ อย่างเน็ตบุ๊คของ Dell Mini12 ที่สวยเรียบและบางเพียง 1.1 นิ้ว จอ 12 นิ้วดูสบายตา ทุกอย่างดูดีหมดยกเว้นแบตเตอรี่ 3 เซลล์ ถ้ารักจริงหวังแต่ง ขอแนะนำให้สั่งซื้อผ่านเว็บไซต์ของเดลล์ เพราะมีตัวเลือกรุ่น 6 เซลล์ใช้งานนาน 6 ชั่วโมง แต่ต้องไม่เกี่ยงน้ำหนัก และราคาที่เพิ่มขึ้น ข้อดีของแบตเตอรี่ก้อนโตอีกอย่างคือ มันช่วยยกตัวเครื่องให้ชันเล็กน้อยทำให้พิมพ์สะดวกขึ้น

เน็ตบุ๊คส่วนใหญ่ขยับเป็นจอ 10 นิ้วกันแล้ว หากเลือกได้เลือกรุ่นจอ 12 นิ้วไปเลย อย่าง Dell Mini 12 และLenovo IdeaPad S12 องศากางของหน้าจอก็สำคัญ ถ้าคุณชอบเน็ตบุ๊คที่กางหน้าจอได้เกือบ 180 องศา ควรทดลองกางและพับหน้าจอดู อีกอย่างพวกที่เคลือบจอเงาแวบ อย่าซื้อดีกว่ามันสะท้อนเกินไป

ฮาร์ดดิสก์อยากให้ดูขนาดใหญ่ไว้ก่อน ที่เห็นขายส่วนใหญ่มีขนาด 60-80 กิกะไบต์ ถ้าเจอรุ่น 120 กิกะไบต์หรือมากกว่า ราคาเท่ากัน เลือกใหญ่ไว้ก่อนดีที่สุด

คีย์บอร์ดก็เหมือนกัน กรณีของ Dell Mini 12 แป้นพิมพ์มีขนาด 92% ของแป้นมาตรฐานโน้ตบุ๊ค แต่ยังแพ้ IdeaPad S12 ที่มีแป้นพิมพ์ 100% เท่าโน้ตบุ๊ค ส่วนรุ่นจอ 8.9 นิ้ว และ 10 นิ้ว หากเน้นใช้พิมพ์งานมากระวังมือหงิก บางรุ่นถึงแป้นจะเล็กแต่ออกแบบให้พิมพ์สบายอยู่เหมือนกันอย่างเครื่องของ HP Mini Note

เน็ตบุ๊คที่น่าสนใจและกำลังจะเปิดตัวในอาทิตย์หน้าคือ BenQ Joybook U121 หน้าจอ 11.6 นิ้ว จอแอลซีดีแบล็กลิต 1366 x 768 (16:9) ซีพียูอินเทลอะตอมZ520/530 1.33 กิกะเฮริตซ์ หน้าจอกางได้ 180 องศา แป้นพิมพ์ 100% เท่าโน้ตบุ๊ค ฮาร์ดดิสก์อู้ฟู่มีตั้งแต่ 160-500 กิกะไบต์ มีจุดเด่นที่แบตเตอรี่ชาร์จเร็วเสียบปลั๊ก 1 ชั่วโมงเพิ่มพลังไฟได้ 80% น้ำหนัก 1.3 กิโลกรัม

สุดท้ายคือ ระบบปฏิบัติการ ตัวเลือกมีไม่เยอะ Windows XP เหมาะกว่าทารุณเน็ตบุ๊คด้วย Vista หรือถ้าอยากได้โอเอสที่ไม่สร้างภาระให้กับซีพียูมากนักเลือกลินุกซ์ไปเลย ถูกกว่า โปรแกรมพวกใช้งานสำนักงานอย่าง OpenOffcie ก็เพียงพอแล้ว หรือไม่ร้อนใจรอ Windows 7 ก็ดี ใครต่อใครบอกว่ามันเกิดมาเพื่อเน็ตบุ๊ค แต่กระแส Android OS

ที่มา :

เพื่อแลกเปลี่ยนบุคลากรและทำงานวิจัยร่วมกัน ระหว่างเนคเทคและมหาวิทยาลัย 2 แห่ง ได้แก่ ศูนย์ความรู้เฉพาะด้านวิศวกรรมความรู้และวิศวกรรมภาษา ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และศูนย์ความรู้เฉพาะด้านนิเวศวิทยาพยากรณ์และการจัดการ ร่วมกับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

เนคเทคได้สนับสนุนทุนให้แก่ทั้ง 2 ศูนย์ มูลค่า 10 ล้านบาท หรือปีละ 1 ล้านบาท ต่อเนื่อง 5 ปี เพื่อสร้างพันธมิตรทำงานวิจัยร่วมกันอย่างจริงจัง โดยก่อนหน้านี้เนคเทคได้สร้างความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์จัดตั้งศูนย์ความเป็นเลิศด้านวิศวกรรมฟื้นฟู และศูนย์ความเป็นเลิศด้านอินเทอร์เน็ตยุคหน้า (IPV6) ซึ่งก่อให้เกิดงานวิจัยพร้อมใช้จำนวนหนึ่ง

“โครงการสร้างศูนย์ความเป็นเลิศเฉพาะทาง จะเป็นกลไกสำคัญในการเชื่อมโยงองค์ความรู้ และสร้างห้องปฏิบัติการเพื่อทำงานวิจัยในระดับภูมิภาค ตามเป้าหมายของเนคเทคที่ต้องการสร้างงานวิจัยและนักวิจัยให้เกิดขึ้นทั้งในหน่วยงานภาครัฐ ภาคมหาวิทยาลัย และเอกชน”

ทั้งนี้รูปแบบการทำงานของศูนย์ความเป็นเลิศ หรือ U-Know CoE จะเน้นรวบรวมข้อมูลงานวิจัยที่มีอยู่มาบรรจุไว้ในฐานข้อมูลคอมพิวเตอร์ เพื่อสะดวกในการถ่ายทอด ในลักษณะข้อมูลสั่งตัด เช่น โครงการวิจัยปุ๋ยสั่งตัด ที่นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รวบรวมข้อมูลความต้องการของสารอาหารในดินแต่ละพื้นที่ ให้สำหรับวิเคราะห์สูตรปุ๋ยที่พืชต้องการอย่างแท้จริง โดยระบบที่พัฒนาขึ้นจะส่งข้อมูลที่เกษตรกรต้องการผ่านโทรศัพท์มือถือ เช่น ข้อมูลราคาข้าว และพืชผลทางการเกษตร เป็นต้น

"การสร้างพันธมิตรเพิ่มเติมโดยการตั้งศูนย์เฉพาะทางเพิ่มอีก 2 มหาวิทยาลัย คาดว่าจะช่วยให้เกิดงานวิจัยใหม่ๆ ที่สามารถตอบโจทย์ความต้องการในพื้นที่ ตลอดจนก่อให้เกิดความเชื่อมโยง รวมถึงการสร้างบุคลากรด้านไอทีเพิ่มขึ้น"

ด้าน รศ.ดร.ไทย ทิพย์สุวรรณกุล อธิการบดีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ กล่าวว่า ในส่วนศูนย์ความรู้เฉพาะด้านนิเวศวิทยาพยากรณ์และการจัดการ ที่สำนักวิชาวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ร่วมกับเนคเทคนั้น จะเน้นไปที่การพยากรณ์ด้านนิเวศวิทยา เช่น การทำนายสภาพภูมิอากาศล่วงหน้าสำหรับวางแผนการเพาะปลูกพืช เป็นหลัก

“ที่ผ่านมานักวิจัยของมหาวิทยาลัยได้ทำการศึกษาวิจัยหลายเรื่อง โดยเฉพาะจัดการความหลากหลายทางชีวภาพ เพื่อความเป็นเลิศด้าน Ecoinformatics อาทิเช่น วิจัยผลกระทบของสภาพภูมิอากาศเปลี่ยนแปลงต่อปะการัง ฟีโนไทป์ของต้นประ”

ในอนาคตเนคเทคพร้อมที่จะขยายความร่วมมือสร้างศูนย์ความเป็นเลิศเฉพาะทางในด้านอื่นร่วมกับมหาวิทยาลัยที่มีความสนใจ เช่นศูนย์ความเป็นเลิศเฉพาะทางด้านเครือข่ายไร้สายเป็นต้น

ที่มา :

 เขาคนนี้แหละเป็นคนสร้างวลี "The Longtail" ขึ้นมาจากหนังสือสะท้อนภาพธุรกิจยุคดิจิทัลอันลือลั่น The Long Tail: Why the Future of Business Is Selling Less of More ตีพิมพ์เมื่อปี 2549

 วันที่ 6 ก.ค. หนังสือเล่มใหม่ของเขาชื่อว่า Free รูปแบบโมเดลธุรกิจยุคใหม่อีกเช่นกันจะเริ่มวางแผง

 ใช่แล้วครับ ฟรี ฟรี ฟรี และเขาตั้งใจแจกฟรีด้วยในรูปแบบของดาวน์โหลดไฟล์ เพียงแต่ด้วยสัญญากับทางสำนักพิมพ์ Hyperion เนื้อหาบางส่วนที่เป็นรายละเอียดจะถูกตัดทอนลงไป

 ถึงยังหาดาวน์โหลด Free มาอ่านไม่ได้ แต่แอนเดอร์สันเกริ่นทฤษฎี Freeconomics ไว้บ้างแล้วในบทความชื่อ Free! Why $0.00 is the Future of Bussiness

 โมเดลเศรษฐศาสตร์ของฟรีไม่ใช่เรื่องใหม่และไม่ต้องรอ Free วางแผงหนังสือ เราก็เห็นโมเดลทำธุรกิจแจกฟรีในรูปแบบของการส่งเสริมการตลาดที่ใช้กันมาหลายทศวรรษแล้ว เพียงแต่ในยุคดิจิทัล และเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ผู้บริโภคสามารถได้รับบริการข้อมูล และผลิตภัณฑ์ฟรี "อย่างไม่มีเงื่อนไข"

 ไม่ใช่แค่ "ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง" หรือ " ซื้อเสื้อตัวแรก ตัวที่สองลด 50%"

 แอนเดอร์สันเล่าถึงโมเดลธุรกิจแจกฟรีโดยกล่าวพาดความถึงคุณคิง ยิลเล็ตต์ คนเดียวกับที่ให้กำเนิดใบมีดยิลเล็ตต์เมื่อกว่าร้อยกว่าปีก่อน นายยิลเล็ตต์คนนี้มีความคิดแปลกแหวกสมัย (นั้น) อยู่ว่า อุตสาหกรรมอะไรก็ตามควรมีเพียงรายเดียว โดยมีสาธารณชนเป็นเจ้าของ และคนอเมริกันนับล้านควรอยู่ในเมืองใหญ่ที่ใช้น้ำตกไนแองการ่าปั่นกระแสไฟฟ้า

 ระหว่างโกนหนวดด้วยมีดโกนแบบด้ามยาว ที่ทื่อจนเถืออะไรแทบจะไม่ได้อยู่แล้ว เขาเกิดความคิดว่าทำไมไม่ทำใบมีดโกนให้มันบางกว่านี้ แทนที่จะมัวเสียเวลาคอยลับใบมีดอยู่ ทำไมไม่ทำใบมีดโกนที่ทิ้งไปอย่างไม่เสียดายหลังใช้จนทื่อ หลังจากลองทำอยู่หลายปี ในที่สุดใบมีดโกนใช้แล้วทิ้งก็ถือกำเนิด และเริ่มจำหน่ายในปี 1903 ยิลเล็ตต์ขายมีดโกนได้ 51 อัน และจำหน่ายใบมีดได้ 168 ใบ เรียกว่าน้อยมากเมื่อเทียบกับจำนวนผู้ชายในอเมริกา

 ยิลเล็ตต์คิด "กิมมิก" การตลาดออกมามากมายหลังจากเริ่มธุรกิจมีดโกนใช้แล้วทิ้ง มีตั้งแต่เอารูปหน้าตัวเองหนวดงามโชว์หราหน้ากล่อง ไปจนถึงยอมขายให้กับกองทัพสหรัฐราคาถูกสุดๆ โดยหวังว่าทหารที่ออกรบจะพกนิสัยโกนหนวดกลับมาโกนหน้าเกลี้ยงเกลาเมื่อปลดประจำการ และขายยกโหลให้กับธนาคารไว้แจกเวลาลูกค้ามาฝากเงิน

 ตัวมีดโกนยังเอาไปพ่วงกับสินค้าอื่นมากมายตั้งแต่หมากฝรั่งไปจนถึงกาแฟ ชา และมาร์ชแมลโลว์ กลยุทธ์ของแถมช่วยให้สินค้าพวกนั้นขายดีขึ้น

แต่ยิลเล็ตต์เองกอบโกยได้มากกว่า ด้วยกลยุทธ์แจกด้ามมีดโกนซึ่งตัวมันเองแทบจะไม่มีราคาค่างวดอะไรเลยกลับทำให้เกิดความต้องการซื้อใบมีดใช้แล้วทิ้งเพิ่มขึ้น ยิลเล็ตต์ยังคงใช้กลยุทธ์ดังกล่าวอยู่จนทุกวันนี้

 ตำราธุรกิจแบบ cross-sucsidy ของยิลเล็ตต์ถูกนำไปลอกใช้กันเกร่อ เรียกว่าเป็นโมเดลธุรกิจที่ใช้ได้ทุกยุคสมัย เป็นภาษาพระก็เรียกว่า อกาลิโก

 ไม่นานมานี้ ฮิวเล็ตต์ แพคการ์ด ประเทศไทยประกาศแจกเครื่องพิมพ์อิงค์เจ็ท ฟรี แต่พ่วงเงื่อนไขต้องจ่ายค่าหมึกเดือนละ 2,340 บาทต่อเดือนนาน 1ปี หมายความว่าครบหนึ่งปีลูกค้าต้องจ่ายเงิน 28,080 บาท ถือว่าแพงเอาเรื่องสำหรับคนที่ใช้หมึกเดือนหนึ่งไม่ถึง 2 ตลับ กลยุทธ์เดียวกัน แอ๊ปเปิ้ลเคยใช้ผูกขายไอโฟนกับรับบริการสองปีกับค่ายเอทีแอนด์ทีมาแล้ว

 สิ่งที่แอนเดอร์สันต้องการนำเสนอคือ โมเดลธุรกิจแจกฟรีกำลังเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วบนโลกออนไลน์ และไม่ใช่ประเภทของแถมแจกพ่วงแบบ cross-subsidy (ผลักภาระต้นทุนของสินค้าหนึ่งไปยังอีกสินค้าหนึ่ง) แต่เปิดให้ใช้กันฟรีไม่มีเงื่อนไข

 Yahoo และGmail เพิ่มพื้นที่เมลบ็อกซ์ให้ผู้ใช้มหาศาล ชนิดที่ไม่ต้องพกทรัมป์ไดร์ฟติดตัวเลยยังไหว แอนเดอร์สันมองว่าธุรกิจบนเว็บเป็นเรื่องของ "ขนาด" ล้วนๆ ยิ่งดึงคนเข้ามาใช้บริการมากที่สุดเท่าไร ต้นทุนยิ่งกระจายออกไปยังผู้ใช้มากขึ้น และยิ่งทำให้เทคโนโลยีทำงานได้เต็มความสามารถมากขึ้น ทำให้ต้นทุนลดลง "เกือบเป็นศูนย์"

 แอนเดอร์สันบอกว่ามีสองแนวโน้มสำคัญที่เป็นแรงขับเคลื่อนให้โมเดลธุรกิจแจกฟรีขยายตัวไปทั่วระบบ

 แนวโน้มแรกคือ เทคโนโลยีช่วยให้ธุรกิจสามารถกำหนดตลาดของตัวเองได้ยืดหยุ่นมากขึ้น และเปิดทางอิสระให้พวกเขาสามารถแจกสินค้าและบริการให้กับลูกค้ากลุ่มหนึ่ง แต่หารายได้จากการขายสินค้าให้ลูกค้าอีกกลุ่มหนึ่ง

 แนวโน้มที่สองคือ เมื่อธุรกิจกระโดดเข้าสู่เครือข่ายดิจิทัลพวกเขาจะรู้ว่าต้นทุนธุรกิจลดลงมากแค่ไหน ยกตัวอย่าง Google พลิกโฉมธุรกิจโฆษณาจากเดิมที่ต้องจ้างพนักงานหาโฆษณา (ต้นทุนสูง) มาเป็นซอฟต์แวร์โฆษณาสำเร็จรูป (ต้นทุนต่ำ) แอนเดอร์สันยืนยันว่า ธุรกิจหลายประเภทสามารถเพิ่มประสิทธิภาพและลดต้นทุนได้ด้วยซอฟต์แวร์ออนไลน์ ธนาคารหลายแห่งเริ่มให้บริการทางอินเทอร์เน็ตมากขึ้น

 โมเดลธุรกิจแจกฟรีมันไม่ง่ายเหมือนปอกกล้วย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทำธุรกิจฟรีแล้วมันจะทำเงินมหาศาลไม่ได้ ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดคือ เว็บไซต์หางานออนไลน์สามารถเปิดรับผู้สมัครงานได้นับแสน เช่นเดียวกัน บริษัทและร้านค้านับหมื่นสามารถลงโฆษณาจัดหางานได้ไม่อั้น เขียนแบบฟอร์มออนไลน์กันตรงนั้น เรียกมาสัมภาษณ์งานกันทางอีเมล์ภายในวันเดียว

 แอนเดอร์สันบอกว่า การหารายได้จากธุรกิจออนไลน์ต้องมองตลาดกว้างกว่าแบบเดิมที่มองแค่  "ผู้ซื้อพบผู้ขาย" แต่ให้มองเป็น "ระบบนิเวศ" ที่มีอยู่หลายฝ่าย และหารายได้จากฝ่ายที่สาม

 โมเดลฟรีประเภทให้ "ฝ่ายที่สามเป็นคนจ่าย" ไม่ใหม่ ทุกวันนี้เราดูทีวีฟรี ฟังวิทยุฟรี รวมไปถึงธุรกิจหนังสือพิมพ์ที่ขายให้กับคนอ่านในราคาที่ถูกกว่าต้นทุนกระดาษ การผลิต และจัดจำหน่าย ธุรกิจสื่อพวกนี้ไม่ได้ขายแค่เนื้อหา แต่ขายโฆษณาให้กับคนดู คนฟัง และคนอ่าน นี่คือตลาดสามทางที่เกิดขึ้นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

 ต่างกันที่ เว็บไซต์ทำให้ธุรกิจสื่อสามารถขยายตัวไปสู่อุตสาหกรรมทุกประเภท มีรูปแบบธุรกิจนับสิบที่ธุรกิจสื่อสามารถทำเงินได้จากบริการ "ข้อมูลฟรี" เป็นไปได้ตั้งแต่ขายข้อมูลลูกค้า บริการสมาชิก "มูลค่าเพิ่ม" รวมไปถึงการหารายได้จากธุรกิจอีคอมเมิร์ซโดยตรง

 คุณอาจไม่ทันนึกก็ได้ว่า เวลาสมัครใช้อีเมล์ Yahoo, Gmail, Hotmail หรือพวกโปรแกรมสนทนา Skype,  MSN, Twitter หรือแม้แต่ Nok Nok รวมไปถึงเว็บเครือข่ายสังคมอย่าง MySpace, Hi 5, ฯลฯ ข้อมูลที่คุณกรอกลงไปไม่กี่ช่อง ไม่ว่าจะเป็นเพศ อายุ อาชีพ และประเทศ คุณกำลังให้ข้อมูลฟรีกับเว็บไซต์ เพื่อให้พวกเขามีรายได้

ที่มา :

กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : โดย บารมี นวนพรัตน์สกุล

จากการสังเกตพฤติกรรมการดูทีวีของชาวอเมริกันที่ผ่านมา พบว่าคนอเมริกันส่วนใหญ่ไม่ค่อยสนใจคุณภาพของทีวีสักเท่าไหร่ สังเกตได้จากครัวเรือนต่างๆ ดูทีวีแบบสีผิดเพี้ยนกันเยอะ ถึงกับมีคำเสียดสีกันว่า ผิวของนักแสดงในทีวีเป็นสีเดียวกับกุ้งล็อบสเตอร์ก็ยังดูกันอยู่ได้

ดังนั้น iSuppli Corp. บริษัทวิจัยทีวี จึงได้ทำการสำรวจถึงพฤติกรรมดังกล่าว ซึ่งพบว่าจริงๆ แล้วคนอเมริกันเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงความคิดแล้ว โดยเริ่มสนใจในคุณภาพของภาพและสีสันมากกว่าแต่ก่อน

เวลาไปหาซื้อทีวีเครื่องใหม่ คนอเมริกันใส่ใจเรื่องคุณภาพมากกว่าราคา ถึงแม้ว่าราคาจะเป็นเรื่องสำคัญสำหรับคนมีรายได้น้อยก็ตาม ขณะที่คนมีรายได้สูง มักจะสนใจเรื่องคุณภาพเป็นอันดับแรก รองลงมาคือเรื่องยี่ห้อ แล้วจึงจะดูราคาเป็นอันดับต่อมา

ขณะที่ขนาดของจอทีวีเป็นตัวแปรอันดับท้ายๆ ในการเลือกซื้อทีวีของคนอเมริกัน ไม่ว่าผู้บริโภคจะมีรายได้น้อยหรือสูง ก็ไม่ค่อยสนใจขนาดจอเท่าไหร่

โดยผู้มีรายได้ต่ำกว่า 25,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี เลือกซื้อทีวีจากขนาดจอเพียง 5.24% ส่วนผู้มีรายได้ระหว่าง 75,000 – 100,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี มองว่าขนาดจอเป็นเรื่องสำคัญเพียง 7.6% เท่านั้น ขณะที่ 34.5% บอกว่าซื้อทีวีโดยดูคุณภาพเป็นหลัก

iSuppli ระบุว่า จากการสำรวจพฤติกรรมการซื้อทีวีของคนอเมริกัน ทำให้พอจะสรุปได้ดังนี้

- HDTV เป็นตัวเลือกแรกสำหรับคนที่ไปหาซื้อทีวีคุณภาพ แม้ว่า HDTV หลายยี่ห้อไม่ได้มีคุณภาพที่ดีอย่างที่โฆษณา บางครั้งคุณภาพกลับแย่กว่าทีวีรุ่นเก่าที่เป็นเทคโนโลยีหลอดภาพด้วยซ้ำ

- ผลสำรวจที่ระบุว่าผู้บริโภคที่มีรายได้สูง มองคุณภาพและยี่ห้อเป็นหลักในการซื้อทีวี ทำให้ผู้ผลิตทีวีเจ้าเล็กๆ ต้องคิดหนัก แต่ก็ยังคงมุ่งทำตลาดด้วยราคาเป็นหลัก โดยมุ่งเจาะตลาดลูกค้าที่ดูเรื่องปัจจัยราคาในการตัดสินใจซื้อทีวีแทน

ที่มา :

กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : รายงานล่าสุดจาก "เอ็กซ์ฟอร์ซ (X-Force) ที่รายงานถึงแนวโน้มด้านความปลอดภัยทางอินเทอร์เน็ตในช่วงครึ่งปี 2551 พบว่า อาชญากรไซเบอร์กำลังพัฒนาวิธีการรวมทั้งเทคนิคแบบอัตโนมัติและกลยุทธ์รูปแบบใหม่ๆ ซึ่งทำให้การโจมตีช่องโหว่ในเบราเซอร์ทำได้เร็วขึ้นกว่าเดิม

ในขณะเดียวกัน โค้ดที่ใช้ในการเจาะระบบ (หรือ Exploit Code) ที่ถูกเผยแพร่โดยนักวิจัยทางด้านความปลอดภัยทางอินเทอร์เน็ต ก่อให้เกิดความเสี่ยงเพิ่มมากขึ้นต่อระบบ ฐานข้อมูล และผู้ใช้

รายงานเอ็กซ์ฟอร์ซของไอบีเอ็ม ในช่วงครึ่งปีนี้ ระบุว่า 94 % ของการโจมตีทางออนไลน์ในปัจจุบัน สามารถเกิดขึ้นได้ภายใน 24 ชั่วโมง หลังจากที่มีการมีช่องโหว่ในเบราเซอร์เกิดขึ้น การโจมตีเหล่านี้ เรียกว่า “ซีโร่ เดย์” (Zero-Day) ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้บนอินเทอร์เน็ต ก่อนที่ผู้ใช้จะรู้ว่าตนมีช่องโหว่ที่จำเป็นต้องแก้ไขด้วยซ้ำไป

สิ่งที่เกิดขึ้นดังกล่าวเป็นผลมาจากการที่อาชญากรในโลกไซเบอร์เริ่มพัฒนาระบบอัตโนมัติ และสามารถเผยแพร่เครื่องมือที่ใช้ในการเจาะระบบได้ดีขึ้น อีกปัจจัยหนึ่งก็คือ แวดวงการวิจัยทางด้านความปลอดภัยในอินเทอร์เน็ตยังขาดมาตรการที่เหมาะสมในการเปิดเผยปัญหาช่องโหว่ของระบบ 

นักวิจัยหลายคนมักจะใช้วิธีเปิดเผย Exploit Code พร้อมด้วยคำแนะนำเรื่องการรักษาความปลอดภัย  แต่รายงานเอ็กซ์ฟอร์ซ ฉบับนี้ชี้ว่า ช่องโหว่ที่ถูกเปิดเผยโดยนักวิจัยมีแนวโน้มที่จะส่งผลให้มีการเผยแพร่โปรแกรมบุกรุกแบบซีโร่ เดย์เพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า ด้วยเหตุนี้จึงเกิดคำถามว่านักวิจัยควรใช้แนวทางใดในการเปิดเผยเกี่ยวกับช่องโหว่ในลักษณะดังกล่าว

นอกจากนี้ ปัญหานี้ยังแสดงให้เห็นถึงความจำเป็นในการกำหนดมาตรฐานใหม่สำหรับแวดวงการวิจัยทางด้านความปลอดภัยในอินเอร์เน็ต

นายคริส แลมบ์ ผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการเอ็กซ์ ฟอร์ซ กล่าวว่า สองประเด็นหลักในช่วงครึ่งปีแรกนี้ ก็คือเรื่องความรวดเร็วและการเติบโตของวิธีการโจมตีทางอินเทอร์เน็ตในรูปแบบต่าง ๆ ปัจจุบันพบว่าการโจมตีสามารถเกิดขึ้นได้เร็วมาก หากเกิดช่องโหว่ด้านความปลอดภัยขึ้น รวมทั้งปัญหาด้านความปลอดภัยก็มีเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกัน

ด้วยวิธีการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับช่องโหว่ด้านความปลอดภัยที่ทำอยู่ในปัจจุบัน อาจทำให้แวดวงการวิจัยเสี่ยงต่อการส่งเสริมอาชญากรรมออนไลน์ 

ข้อมูลสำคัญของรายงานเอ็กซ์ฟอร์ซ ในช่วงครึ่งปีแรก:

• ปลั๊กอินสำหรับเบราเซอร์เป็นเป้าหมายใหม่สำหรับการโจมตี  ในอดีต ภัยคุกคามพุ่งเป้าไปที่ระบบปฏิบัติการเป็นหลัก ต่อมาก็มุ่งมาที่เว็บเบราเซอร์ แต่ปัจจุบันเป้าหมายใหม่คือ ปลั๊กอินสำหรับเว็บเบราเซอร์ โดยในช่วง 6 เดือนแรกของปีนี้ ราว 78% ของเว็บเบราเซอร์ใช้ปลั๊กอินที่เปิดโอกาสให้เป็นเป้าหมายการโจมตี

• การโจมตีคอมพิวเตอร์ทีละเครื่องที่เคยทำในแบบแมนนวล (Manual) ได้พัฒนาไปสู่การโจมตีแบบอัตโนมัติที่ครอบคลุมคอมพิวเตอร์จำนวนมาก  กว่าครึ่งหนึ่งของช่องโหว่ทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับแอพพลิเคชั่นของเว็บเซิร์ฟเวอร์  โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่องโหว่แบบ Structured Query Language (SQL) Injection ที่มีปริมาณเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วจาก 25% ในปี2550 เป็น 41% ในช่วงครึ่งปีนี้ โดยการโจมตีในปัจจุบันนอกจากจะเป็นแบบอัตโนมัติแล้ว ยังสามารถทำกับเซิร์ฟเวอร์ได้อย่างฉับพลัน โดยผู้โจมตีมีจุดมุ่งหมายโจมตีระบบจำนวนมากที่เชื่อมโยงกับเซิร์ฟเวอร์ดังกล่าว

• สแปมเมอร์หันกลับไปใช้เทคนิคพื้นฐาน  วิธีการสแปม (Spam) ที่ซับซ้อนดังเช่นที่เคยทำกันอย่างแพร่หลายในช่วงปี 2550 เช่น สแปมที่ใช้รูปภาพ, สแปมที่ใช้ไฟล์ที่แนบมา ฯลฯ ปัจจุบันเกือบจะสูญหาย วิธีใหม่ ที่สแปมเมอร์เริ่มหันมาใช้กลับมาเป็นการสแปมแบบ URL ที่เรียบง่าย ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว สแปมชนิดนี้ประกอบด้วยข้อความสั้นๆ และ URL จึงทำให้ตัวกรองสแปมไม่สามารถตรวจจับได้  ทั้งนี้ ราว 90% ของสแปมที่มีอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบที่ใช้ URL

• รัสเซียยังคงเป็นต้นกำเนิดของสแปมส่วนใหญ่ โดย 11% ของสแปมทั่วโลกมาจากรัสเซีย ตามมาด้วยตุรกี 8% และสหรัฐฯ 7.1%

• นักเล่นเกมออนไลน์เป็นเป้าหมายของการโจมตี  เนื่องจากเกมออนไลน์และชุมชนเสมือนในปัจจุบัน ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น ดังนั้นจึงกลายเป็นเป้าหมายที่น่าสนใจสำหรับอาชญากรในโลกไซเบอร์  รายงานเอ็กซ์ฟอร์ซ ระบุว่าโทรจัน (Trojan) ที่ใช้ขโมยรหัสผ่านที่แพร่หลายที่สุด 4 ตัวพุ่งเป้าไปที่นักเล่นเกม โดยจุดมุ่งหมายหลักก็คือ การขโมยทรัพย์สินเสมือน (Virtual Asset) ของนักเล่นเกม แล้วนำไปขายต่อในตลาดออนไลน์เพื่อแลกเป็นเงินจริง

• สถาบันการเงินยังคงเป็นเป้าหมายสำคัญสำหรับฟิชเชอร์ (Phisher)  โดยในบรรดาบริษัทที่เป็นเป้าหมายแรกๆ ของการทำฟิชชิ่ง (Phishing) 20 บริษัทนั้น 18 บริษัทที่เป็นสถาบันการเงิน

• เทคโนโลยีเสมือนหรือระบบเวอร์ชวลไลเซชั่นที่ปลอดภัยมีความสำคัญเพิ่มมากขึ้น  ทั้งนี้ การเปิดเผยเรื่องช่องโหว่ที่เกี่ยวข้องกับระบบเวอร์ชวลไลเซชั่นมีจำนวนเพิ่มขึ้นถึง 3 เท่านับตั้งแต่ปี 2549 เป็นต้นมา และมีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเมื่อสภาพแวดล้อมการทำงานแบบเสมือนได้รับการใช้งานอย่างแพร่หลายมากขึ้น

รายละเอียดเพิ่มเติม รวมทั้งรายงานเอ็กซ์ฟอร์ซฉบับเต็ม การพยากรณ์แนวโน้มด้านความปลอดภัยและสถิติต่าง ๆ สามารถเยี่ยมชมได้ที่ www.ibm.com/services/us/iss/xforce/midyearreport

ที่มา :

กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : โดย บารมี นวนพรัตน์สกุล

ความยิ่งใหญ่ของ Google ในวันนี้ สร้างความสงสัยให้ใครหลายๆ คนว่า หากเทียบกับยักษ์ใหญ่ในวงการเทคโนโลยีเหมือนกันอย่าง Microsoft นั้น จะเปรียบมวยกันได้หรือไม่

Google นั้นจดทะเบียนเป็นบริษัทเมื่อ 10 ปีก่อน ถ้าเทียบเป็นคนก็เหมือนเด็กอายุแค่ 10 ขวบ ขณะที่ Microsoft นั้นเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว ปีนี้มีอายุ 33 ปี

ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา Google เติบโตอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นบริษัทเว็บไซต์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง อันเนื่องมาจาก search engine ตัวเก่งนั่นเอง และหลายๆ คนก็คาดการณ์ว่าในอนาคต Google จะกลายเป็นเจ้าแห่งยุค Cloud Computing หรือระบบประมวลผลออนไลน์ เช่นเดียวกับ Microsoft ที่เคยเป็นเจ้าแห่งยุค PC หรือคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมาแล้ว

ทีนี้ลองมาเปรียบเทียบกันหมัดต่อหมัดในช่วงเวลาเดียวกัน ดูซิว่ามวยคู่นี้จะสูสีกันขนาดไหน โดยข้อมูลต่างๆ รวบรวมมาจาก Yahoo Finance และ comScore

อายุ

Google: 10 ปี

Microsoft: 33 ปี

รายได้ใน 4 ไตรมาสล่าสุด

Google: 19,600 ล้านดอลลาร์

Microsoft: 60,400 ล้านดอลลาร์

***รายได้ของ Microsoft เมื่ออายุ 10 ปี: 140 ล้านดอลลาร์ (เทียบเท่ากับ 279 ล้านดอลลาร์ในปัจจุบัน)

รายได้ต่อชั่วโมงใน 4 ไตรมาสล่าสุด

Google: 2.2 ล้านดอลลาร์

Microsoft: 6.9 ล้านดอลลาร์

รายได้สุทธิใน 4 ไตรมาสล่าสุด

Google: 4,850 ล้านดอลลาร์

Microsoft: 17,600 ล้านดอลลาร์

จำนวนพนักงาน

Google (ข้อมูลวันที่ 30 มิ.ย. 51): 19,604 คน

Microsoft (ข้อมูลวันที่ 31 พ.ค. 51): 89,809 คน

รายได้ต่อจำนวนพนักงาน

Google: 1,000,000 ดอลลาร์

Microsoft: 672,000 ดอลลาร์

มูลค่าตลาด

Google: 142,000 ล้านดอลลาร์

Microsoft: 241,000 ล้านดอลลาร์

***จำนวนบริษัทเทคโนโลยีที่มีมูลค่าตลาดสูงกว่า Google: 3 บริษัท (Microsoft, IBM, Apple ตามลำดับ)

จำนวนการใช้ search engine ทั่วโลก ในเดือนกรกฎาคม 51

Google.com ของ Google: 48,700 ล้านครั้ง

Live Search ของ Microsoft: 2,300 ล้านครั้ง

จำนวนการใช้ search engine ต่อชั่วโมงทั่วโลก ในเดือนกรกฎาคม 51

Google.com ของ Google: 65 ล้านครั้ง

Live Search ของ Microsoft: 3.1 ล้านครั้ง

ที่มา :

กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : หลังจากที่เปิดตัวไปแล้ว สำหรับเบราเซอร์น้องใหม่ล่าสุดจาก Google ที่ชื่อ Chrome ผลปรากฏว่ามีเสียงตอบรับมาอย่างหนาหูว่าเป็นเบราเซอร์ที่เร็วมากๆ เร็วกว่า Firefox เสียอีก (บางคนอ้างขนาดนั้น) แถมหน้าตาก็ดูดีสะอาดตา ไม่รกรุงรัง

แต่คำถามคือ “เพียงแค่นี้น่ะหรือ ที่จะมาชนกับยักษ์ใหญ่อย่าง Internet Explorer ของค่าย Microsoft?”

แน่นอนว่า Sergey Brin, Larry Page, และ Eric Schmidt สามหัวเรือใหญ่ของ Google คงไม่ได้เตรียมตัวมาแค่นี้แน่ๆ เพราะ Google เองก็เป็นเจ้าแห่งโลกออนไลน์เช่นเดียวกัน การที่ออกผลิตภัณฑ์ใหม่ลงสู่ตลาดที่เรียกว่ามีการแข่งขันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน จนเคยมีคนเรียกช่วงแห่งการห้ำหั่นของเบราเซอร์ว่า Browser War มาแล้วนั้น ต้องมีอะไรที่เด็ดดวงกว่าความรวดเร็วและหน้าตาสะอาดสะอ้านอย่างแน่นอน

อันที่จริงแล้วการสร้างเบราเซอร์เป็นของตัวเอง อยู่ในความคิดของสองผู้ก่อตั้ง Google มาตั้งแต่ 7 ปีที่แล้ว โดย Larry Page และ Sergey Brin เคยเปรยๆ ให้ Eric Schmidt ฟังเมื่อประมาณปี 2001 ซึ่ง Schmidt เพิ่งจะเข้ามาเป็นนั่งเป็น CEO ของ Google ใหม่ๆ ว่า “เราน่าจะสร้างเบราเซอร์ของเราเองนะ”

แต่ Schmidt ตอบว่า “ไม่ได้” เนื่องจากเขามองว่าขณะนั้นบริษัท Google เองยังไม่แข็งแรงพอที่จะไปต่อกรกับใครได้ในยุค Browser War ทำให้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เกิดความขัดแย้งระหว่าง Schmidt และสองผู้ก่อตั้งอยู่เนืองๆ

อย่างไรก็ตาม ทั้ง Larry Page และ Sergey Brin ยังคงเก็บความคิดที่อยากมีเบราเซอร์เป็นของตัวเองเอาไว้ และได้สร้างทีมงานขึ้นมาทีมหนึ่ง ให้ทำหน้าที่พัฒนาระบบเบราเซอร์ Firefox ซึ่งเป็นเบราเซอร์ระบบเปิด หรือ opensource หมายถึงเป็นระบบที่เปิดโอกาสให้ใครก็ตาม สามารถนำไปพัฒนาต่อยอดได้เอง

ตรงจุดนี้เองที่ Schmidt ยอมรับโดยดุษณีว่า สองผู้ก่อตั้งแห่ง Google นั้นฉลาดปราดเปรื่องมาก เนื่องจากคนที่พัฒนาต่อยอด Firefox ย่อมสามารถสร้างเบราเซอร์ที่สุดยอดได้ เพราะจะรู้ปัญหาและจุดอ่อนที่เคยเกิดขึ้นมาก่อนนั่นเอง

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เพราะทีมงานของ Google ที่พัฒนา Firefox บอกว่าเบราเซอร์ที่มีอยู่ในตลาดทั้งหมดมี “ข้อบกพร่อง”

ประเด็นหลักๆ คือเบราเซอร์เหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อแสดงผลข้อมูลแบบทางเดียว คือทำหน้าที่ส่งผ่านข้อมูลตัวอักษร ภาพ เสียง วีดีโอ ให้แก่ผู้ใช้ โดยไม่ได้ออกแบบมาเพื่อรับข้อมูลกลับไปอย่างเหมาะสม

ขณะที่ในยุคปัจจุบันเป็นยุค Cloud Computing หรือการประมวลผลในโลกออนไลน์ คือมีโปรแกรมต่างๆ ให้บริการบนอินเทอร์เน็ต โดยไม่ต้องติดตั้งลงบนคอมพิวเตอร์เลย เมื่อใช้งานเสร็จแล้วก็สามารถบันทึกงานที่ทำไว้บนโลกออนไลน์ได้ เรียกใช้เมื่อไหร่ก็ได้ ส่งให้เพื่อนร่วมแก้ไขงานก็ได้

ซึ่งทั้งหมดนี้ Google บอกว่าเบราเซอร์ที่มีอยู่ในปัจจุบันไม่ได้รองรับการทำงานแบบ Cloud Computing แต่ Chrome ทำได้!

นี่คือที่มาคร่าวๆ ของเบราเซอร์ใหม่ล่าสุด ซึ่งไม่ได้ออกมาแข่งกับ Firefox, Opera, Safari, Flock หรือรายย่อยอื่นๆ แต่เป้าหมายหลักคือออกมาเพื่อท้าชนกับ Inernet Explorer ของ Microsoft เท่านั้น

ต้องคอยดูว่า Google จะล้มยักษ์ได้หรือไม่

ที่มา :

กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : ตามรายงานข่าวระบุว่า แม้จะไม่ใช่ไอเดียที่ดีนัก สำหรับการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ หรือบริการใหม่ พร้อมกันหลายๆอย่างในเวลาเดียวกัน โดยเฉพาะหากของใหม่ที่ว่าเป็นสิ่งที่สร้างความสั่นสะเทือนในวงการโลกไซเบอร์ไม่น้อย อย่างเช่นเบราเซอร์ "โครม"

หากแต่เทคโนโลยีใหม่ที่กูเกิลส่งมา "กูเกิล ปิกาซ่า 3.0" เป็นการอัพเกรดเทคโนโลยีสำคัญจากทั้งปิกาซ่า และปิกาซ่า เวบ อัลบั้มที่มีอยู่เดิม ซึ่งคุณสมบัติใหม่ที่เพิ่มเข้ามา ทีตั้งแต่ name-tags, รูปลักษณ์ใหม่ของเวบ อัลบั้ม รวมถึงการอัพโหลดรูปภาพไปยังเวบไซต์ที่ง่ายกว่าเดิม

อย่างไรก็ตาม กูเกิลได้เปิดให้ดาวน์โหลดโปรแกรม ปิกาซ่า 3.0 มาใช้ได้แล้วผ่านเวบ http://picasa.google.com หรือ กูเกิล บล็อก http://googleblog.blogspot.com

ที่มา :

กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : ทีทีแอนด์ทีผนึกไอทีรุกบรอดแบนด์โรงเรียน

นายภูเดษ จันทรางกูร ผู้อำนวยการฝ่ายการตลาด บมจ.ทีทีแอนด์ที กล่าวว่า บริษัทจับมืออินเทล และเอสวีโอเอจัดโครงการ "Maxnet Edutainment Tour” เจาะกลุ่มนักศึกษาและอาจารย์ทั่วทุกภาคในประเทศไทย ส่งเสริมเยาวชนและคนในวงการศึกษาใช้เทคโนโลยีทันสมัย ราคาถูก โครงการนี้จะรวมรูปแบบการส่งเสริมความรู้ในเชิงการอบรมสัมมนาวิชาการด้านเทคโนโลยีทักษะความรู้ต่างๆ และแทรกความบันเทิงเน้นเยาวชน นิสิต นักศึกษา นักเรียนระดับมัธยมศึกษาขึ้นไป ทั่วทุกภาค โดยเริ่มที่มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่เป็นแห่งแรก

กิจกรรมดังกล่าวจะประกอบด้วย มินิคอนเสิร์ตจากศิลปินชื่อดัง ภายในงานประกอบด้วยบูธสินค้า และชุดคอมพิวเตอร์พีซี และเน็ตบุ๊ค แบ่งเป็นชุดไอริส 1 เครื่อง อีโค อะตอม 10 เครื่อง ราคา 169,380 บาท ให้ผ่อน 12 เดือนๆ ละ 16,500 บาท หรือผ่อนต่อเทอมๆ ละ 99,000 บาท, ชุดอะพอลโล 1 เครื่อง อีโค อะตอม 10 เครื่อง ราคา 184,789 บาท ผ่อน 12 เดือนๆ ละ 18,000 บาท ต่อเทอมๆ ละ 170,000 บาท หรือซื้อเดี่ยวก็ได้ รวมทั้งมีโปรโมชั่นบรอดแบนด์ราคาพิเศษ 2 เมกะบิตต่อวินาที ราคา 590 บาท วางงบจัดงานไว้ 20-25 ล้านบาท

การทำตลาดครั้งนี้ถือเป็นการย้ำ และรุกตลาดบริการบรอดแบนด์อินเทอร์เน็ตอีกครั้ง หลังจากได้ปรับมาตรฐานความเร็วขึ้น เมื่อเดือนมิ.ย.ที่ผ่านมา มียอดผู้ใช้เพิ่ม 50% คาดว่ากิจกรรมนี้จะทำให้แม็กซ์เน็ตโตขึ้นอีกไม่ต่ำกว่า 70% โดยบริษัทตั้งเป้ามียอดผู้ใช้บรอดแบนด์ปีนี้ 5 แสนราย

นายวีระ อิงค์ธเนศ กรรมการผู้จัดการ บมจ.เอสวีโอเอ กล่าวว่า ที่ผ่านมายังมีช่องวางการเข้าถึงเทคโนโลยีสำหรับเยาวชนในต่างจังหวัดอีกมาก เฉลี่ยคอมพิวเตอร์ 1 เครื่อง ต่อนักเรียน 40 คน

ที่มา :

กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : ธุรกิจเพลงเป็นธุรกิจที่มีความผันผวนสูง และยิ่งเป็นธุรกิจเพลงออนไลน์แล้ว ความผันผวนนั้นจะเพิ่มเป็นสองเท่าเลยทีเดียว อย่างไรก็ตาม นิตยสาร Wired ได้จัดอันดับ 10 เว็บไซต์เพลงออนไลน์ชื่อดัง ซึ่งนอกจากจะคัดเลือกจากความนิยมแล้ว ยังดูถึงศักยภาพในการเป็นผู้นำด้านอุตสาหกรรมเพลงในอนาคตอีกด้วย แต่ก็อย่างที่บอกคือธุรกิจนี้มีความผันผวนสูง การจัดอันดับดังกล่าวจึงสามารถเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

(หมายเหตุ: การจัดอันดับดังต่อไปนี้ เป็นการจัดเรียงตามตัวอักษร ไม่ได้จัดเรียงตามความนิยม)

1.Imeem

เป็นเว็บไซต์ที่มี embed code ของเพลงต่างๆ ให้เลือกค่อนข้างมาก ทำให้เราสามารถนำเพลงที่ชื่นชอบไปแปะที่บล็อกหรือเว็บไซต์ของตัวเองได้ โดยไม่ต้องกังวลว่าจะได้รับอนุญาตหรือเปล่า อย่างไรก็ตาม เพลงส่วนใหญ่ได้รับอนุญาตให้แปะได้แค่ 30 วินาทีเท่านั้น

2.IVideoSongs

เว็บไซต์นี้อาจแตกต่างจากเว็บอื่นๆ นิดหน่อยตรงที่มันเป็นเว็บสอนเล่นกีตาร์ผ่านวีดีโอออนไลน์ ซึ่งมีทั้งสอนให้แบบฟรีๆ และแบบเก็บตังค์ จากสถิติ 20 อันดับเพลงที่ถูกดาวน์โหลดสูงสุดของ iTunes เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา พบว่ามีถึง 6 เพลง ที่มาจากเว็บ IVideoSongs นี่เอง

3.Omnifone

ความโดดเด่นอยู่ตรงที่ให้ผู้ใช้ดาวน์โหลดเพลงเข้าโทรศัพท์มือถือไปฟังได้โดยตรง ผ่านเครือข่ายผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือ ด้วยค่าบริการต่อเดือนเพียง 250 บาท รวมทั้งยังมีบริการคัดเลือกเพลงของศิลปินที่คุณฟังบ่อยๆ ให้เลือกโดยอัตโนมัติอีกด้วย

4.MOG

แม้ว่าจะมีคนเข้ามาเยี่ยมเยียนเว็บไซต์แห่งนี้นับล้านคนต่อเดือน แต่ที่นี่กลับไม่ได้โดดเด่นเรื่องเพลงที่มีอยู่มากมาย สิ่งที่เจ๋งกว่านั้นคือการมีเหล่าเซเลบ (Celebrity) หรือศิลปินดังๆ มาเขียนบล็อกให้ ไม่ว่าจะเป็น Ben Gibbard แห่ง Death Cab for Cutie หรือ Greg Saunier แห่ง Deerhoof

5.Muxtape

คนที่เข้าเว็บนี้อาจรู้สึกแปลกๆ ที่เว็บนี้ไม่มีฟังก์ชั่นค้นหาเพลง, เปลี่ยนหน้าตาของเครื่องเล่นเพลงก็ไม่ได้, และทำไมตัวอักษรมันใหญ่ขนาดนี้? คำตอบก็คือเว็บทั่วไปมักจะมีฟังก์ชั่นมากเกินความจำเป็น ขณะที่ Muxtape ทำอย่างเดียวคือให้คุณมิกซ์เพลง mp3 ได้เองภายในไม่กี่นาที โดยไม่ต้องใช้ทักษะอะไรมากมายเลย

6.RCRD LBL

เป็นการรวมตัวกันของ 2 แนวความคิดที่กำลังมาแรงในโลกออนไลน์ นั่นก็คือบล็อกและเพลงฟรี โดยเว็บนี้จ่ายค่าลิขสิทธิ์เพลงให้แก่ศิลปิน จากนั้นก็ให้คนมาดาวน์โหลดได้ฟรีๆ รวมทั้งยังดึงเอาบล็อกดังๆ ที่เขียนเรื่องเพลงมาอยู่ในเว็บอีกด้วย เพื่อเพิ่มจำนวนคนเข้าเว็บ ส่วนที่มาของรายได้ก็คือโฆษณาล้วนๆ

7.SeeqPod

เว็บนี้เป็นเหมือนแหขนาดยักษ์ที่หว่านไปยังโลกออนไลน์ เพื่อหาเพลง mp3 มาให้คุณได้อย่างไม่ผิดหวัง ไม่ว่าเพลงนั้นจะซุกซ่อนตัวอยู่หลืบไหนของทะเลเพลงที่มีอยู่นับล้านๆ เพลงก็ตาม เว็บนี้เคยถูกฟ้องละเมิดลิขสิทธิ์มาแล้ว แต่ก็รอดมาได้เนื่องจากไม่ได้เป็นผู้เก็บเพลงเอาไว้ เพียงแต่ค้นหาเพลงให้เท่านั้น

8.Sellaband และ SlicethePie

สองเว็บนี้มีแนวคิดก้าวไปอีกขั้น คือไม่ได้ให้ผู้ฟังแค่จ่ายเงินซื้อเพลงออนไลน์เท่านั้น แต่ให้โอกาสผู้ฟังออกเงินลงทุนให้ศิลปินทำอัลบั้มกันเลยทีเดียว โดยทางเว็บจะจัดการทั้งการผลิตและการตลาดให้ด้วย และแน่นอนว่าแฟนๆ ที่เป็นเจ้าของเงินทุนก็จะได้อัลบั้มเพลง พร้อมกับส่วนแบ่งกำไรจากยอดขายอีกด้วย

9.TuneCore

ที่นี่เป็นเหมือนร้านเพลงออนไลน์สำหรับศิลปินที่ต้องการขายเพลง โดยเสียค่าใช้จ่ายเพียงเล็กน้อย เว็บนี้ก็จะกระจายเพลงไปยังเว็บไซต์ดังๆ อย่าง iTunes, Amazon, Rhapsody, eMusic และอีกมากมาย รวมทั้งยังสร้างร้านเพลงออนไลน์ให้ศิลปินนำ embed code ไปแปะที่เว็บไซต์ของตัวเองได้อีกด้วย

10.YouTube

คงไม่ต้องอธิบายอะไรมากสำหรับเว็บนี้ เพราะที่นี่รวบรวมมิวสิควีดีโอของศิลปินไว้นับไม่ถ้วน พร้อมๆ กับถูกฟ้องละเมิดลิขสิทธิ์นับไม่ถ้วนเช่นกัน

ที่มา :

กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : เว็บไซต์นี้มีชื่อว่า Humyo.com ซึ่งให้พื้นที่เก็บข้อมูลมากถึง 30 GB หรือเรียกว่าเป็นฮาร์ดดิสก์ออนไลน์ขนาดย่อมๆ เลยทีเดียว ข้อกำหนดก็คือว่าทางเว็บไซต์ให้พื้นที่ 25 GB ในการเก็บข้อมูลมัลติมีเดีย จำพวกเพลงและวีดีโอ ส่วนอีก 5 GB ที่เหลือสามารถเก็บไฟล์ประเภทไหนก็ได้ โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ แต่ถ้าต้องการพื้นที่มากกว่านั้นก็ต้องจ่ายเพิ่มเอา

จุดเด่นของ Humyo.com ไม่ได้อยู่ที่พื้นที่เก็บข้อมูลขนาดมหึมาเท่านั้น แต่ระบบจัดการไฟล์ของเว็บแห่งนี้ยังเป็นเลิศอีกด้วย เพราะที่นี่ใช้จาวาในการแสดงผล ทำให้ผู้ใช้สามารสร้างโฟลเดอร์ แยกประเภทโฟลเดอร์ และลากไฟล์ไปมาบนหน้าเว็บได้โดยตรง

และที่ดูจะเข้าท่ามากที่สุดคงหนีไม่พ้นระบบ Windows Desktop Client ซึ่งเป็นโปรแกรมสร้างไดรฟ์ออนไลน์ในคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้ เช่นเดียวกับไดรฟ์ C หรือ D เมื่อผู้ใช้ต้องการอัพโหลดหรือดาวน์โหลดข้อมูล ก็เพียงลากไฟล์จากไดรฟ์หนึ่งไปยังไดรฟ์ออนไลน์ได้ทันที เหมือนกับการโยกย้ายไฟล์ในเครื่องคอมพิวเตอร์เลยทีเดียว

ข้อเสียอย่างเดียวของเว็บนี้คือโยกย้ายไฟล์ได้ทีละหนึ่งไฟล์เท่านั้น ซึ่งทาง Humyo.com บอกว่าเว็บนี้ไม่ได้มุ่งเน้นพัฒนาเรื่องการโหลดไฟล์ทีละมากๆ แต่เน้นเรื่องการเข้าถึงและจัดการไฟล์ออนไลน์ต่างหาก อย่างไรก็ตาม จุดประสงค์แท้จริงน่าจะเป็นเพราะ Humyo.com ต้องการป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ทรัพย์สินทางปัญญามากกว่า

สำหรับระบบ Windows Desktop Client นั้น Humyo.com ให้ทดลองใช้ฟรี 14 วัน ถ้าหลังจากนั้นต้องการใช้ต่อก็ต้องจ่ายค่าสมาชิกในราคา 59.99 ดอลลาร์สหรัฐ และยังได้พื้นที่เก็บข้อมูลเพิ่มเป็น 100 GB อีกด้วย

บริการพื้นที่เก็บข้อมูลออนไลน์นี้ ไม่ได้มีเฉพาะ Humyo.com เท่านั้น แต่ยังมีอีกหลายค่าย เช่น MobileMe ของ Apple ซึ่งจะเปิดตัวให้สาวก Mac ใช้งานได้ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ในราคา 99 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี อีกค่ายที่น่าสนใจคือ Dropbox ซึ่งมีลักษณะการทำงานคล้ายๆ กัน แต่ขณะนี้ออกมาให้ใช้ในเวอร์ชันเบต้าเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ทุกวันนี้จะมีเว็บไซต์ที่บริการพื้นที่เก็บข้อมูลขนาดใหญ่ให้เลือกมากมาย แต่ก็อย่าลืมว่าเว็บไซต์บนโลกออนไลน์นั้นอาจจะล่มเมื่อไหร่ก็เป็นได้ ดังนั้น การสำรองข้อมูลเอาไว้เองก็ยังคงจำเป็นอยู่เสมอนั่นเอง

ที่มา :